بوئینگ ۷۳۷ مکس پس از دو سال باردیگر به پرواز درخواهد آمد | راهنمای خرید رایگان

بوئینگ ۷۳۷ مکس پس از دو سال باردیگر به پرواز درخواهد آمد | راهنمای خرید رایگان

پس از دو سقوط هواپیمای بوئينگ ۷۳۷ مکس در سال‌های اخیر، تمامی استفاده‌کنندگان از این مدل تصمیم گرفتند تمامی پروازها با بوئینگ ۷۳۷ مکس را لغو کنند و دیگر از آن استفاده نکنند. این دو سقوط در اکتبر ۲۰۱۸ (اندونزی) و مارس ۲۰۱۹ (اتیوپی) رخ داد و به کشته‌شدن ۳۴۶ مسافر ختم شد.

حال رسانه‌ی معتبر CNN گزارشی منتشر کرده که براساس آن، سازمان FAA بار‌دیگر به هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس اجازه داده است پرواز کند. اولین پرواز بوئینگ ۷۳۷ مکس پس از دو سال، روز سه‌شنبه از مبدأ میامی به مقصد نیویورک خواهد بود. در دو سال گذشته، شرکت بوئینگ تغییرات گسترده‌ای روی مدل ۷۳۷ مکس اعمال کرده تا درنهایت اداره‌ی هوانوردی فدرال ایالات متحده‌ی آمریکا (FAA) ماه گذشته تغییرات اعمال‌شده را تأیید کند و باردیگر به بوئینگ ۷۳۷ مکس اجازه دهد پرواز کند.

بااین‌حال، بسیاری از شهروندان آمریکایی از پرواز با بوئینگ ۷۳۷ مکس می‌ترسند و حاضر نیستند با آن مسافرت کنند. چنین آماری را روئیترز با نظرسنجی از مردم آمریکا به‌دست آورده است که در آن، ۵۷ درصد از مشارکت‌کنندگان بی‌علاقگی خود به پرواز با بوئینگ ۷۳۷ مکس را اعلام کرده‌اند. ۳۷ درصد از مشارکت‌کنندگان نیز گفته‌اند پس از شش ماه پرواز موفق بوئینگ ۷۳۷ مکس حاضرند با آن مسافرت کنند.

آمار ثبت‌شده نشام می‌دهد تنها ۳۹ درصد از مشارکت‌کنندگان قبل از نظرسنجی از پیشینه‌ی پروازهای ناموفق بوئینگ ۷۳۷ مکس و سقوط آن در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ آگاه بودند. در‌هرصورت، مشخص نیست از پرواز روز سه‌شنبه چند صندلی رزرو شده است؛ اما وب‌سایت‌های فروش بلیت نشان می‌دهد یکی از کابین‌های اصلی همچنان خالی است و امکان خرید بلیت همچنان وجود دارد.

مقاله‌های مرتبط:

در‌حال‌حاضر، بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی در دنیا به پرواز مجدد هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس واکنشی نشان نداده‌اند و تنها در شرکت ائرومکزیکو در مکزیک و شرکت GOL در برزیل اعلام کرده‌اند که باردیگر بوئینگ ۷۳۷ مکس را به‌خدمت خواهند گرفت. بااین‌حال، می‌توان انتظار داشت پس از پروازهای موفق هواپیمای مذکور، بار‌دیگر از آن در شرکت‌های مختلف دنیا استفاده شود.

بوئینگ ۷۳۷ مکس مدل نسل‌چهارمی بوئينگ ۷۳۷ محسوب می‌شود که به موتورهای LEAP-B1 مجهز است و درمقایسه‌با مدل‌های پیشین از ۱ درصد احتراق بهتر بهره می‌برد. در زمان معرفی مدل نسل‌چهارمی، بوئینگ مدعی شده بود که تغییرات اعمال‌شده به بهبود ۱۴ درصدی عملکرد بوئينگ ۷۳۷ مکس درمقایسه‌با مدل‌های نسل‌سومی ختم شده است.

دی.بی. کوپر؛ ماجرای هواپیماربایی که هیچ‌وقت حل نشد | راهنمای خرید رایگان

دی.بی. کوپر؛ ماجرای هواپیماربایی که هیچ‌وقت حل نشد | راهنمای خرید رایگان

اوضاع کاملا مساعد ارزیابی می‌شد. ظاهرا قرار بود پرواز شماره‌ی ۳۰۵ نورت‌وست ایرلاینز پورتلند به سیاتل هم سفری سریع و راحت باشد. دی. بی. کوپر در ابتدا شبیه مسافری معمولی بود؛ ولی خیلی زود مشخص شد هیچ‌کدام از این فرض‌ها درست نبودند. کارآگاهان و مأموران پلیس تا همین حالا، یعنی با وجود گذشت بیش از نیم قرن، موفق نشدند معمای کوپر را حل کنند. با اینکه کارآگاهان مشخصات ظاهری و نمونه دی‌ان‌ای او را دارند، همچنان سؤالات زیادی درباره‌ی این ماجرا وجود دارد که هنوز کسی پاسخی برایشان پیدا نکرده است: ۱. دی. بی. کوپر کجاست؟؛ ۲. دی. بی. کوپر واقعا چه کسی بود؟؛ ۳. آیا دی. بی. کوپر بعد از پریدن از هواپیما جان سال به‌در برد؟

دی. بی. کوپر؛ مردی با یک بمب

به‌گزارش Allthatsinteresting، روز ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱، مردی که خود را دَن کوپر معرفی کرد، بلیت رفت از پورتلند به سیاتل خرید. او سوار پرواز شماره‌ی ۳۰۵ نورت‌وست ایرلاینز شد و در صندلی ۱۸C نشست. این پرواز معمولا ۳۰ دقیقه طول می‌کشید و هیچ‌چیز هم نشان نمی‌داد این پرواز متفاوت باشد.

در ابتدا، دَن کوپر ظاهری مانند مسافری عادی داشت. کراوات مشکی و پیراهن سفیدش نشان می‌داد احتمالا عازم سفر کاری است و کیف چرمی او این فرض را قوت می‌بخشید. کوپر هم مانند بسیاری از مسافران آن دوران، سیگاری روشن کرد و نوشیدنی سفارش داد و وقتی هواپیما از باند فرودگاه بلند می‌شد، آن را آرام نوشید.

کوپر ویژگی ظاهر منحصر‌به‌فردی نداشت و این موضوع در پرونده‌ی او در اف‌بی‌آی نیز مشهود است. در پرونده‌ی‌ مشخصات ظاهری کوپر چنین نوشته شده است: «مرد، سفید‌پوست، ۱۸۵ سانتی‌متر قد، بین ۷۵ تا ۸۰ کیلوگرم وزن، ۴۰ تا ۴۵ ساله، تُن پوست زیتونی، چشم‌های قهوه‌ای، موهای مشکی و مدل موی معمولی شانه‌زده به‌سمت چپ» این‌ها تمام اطلاعات ظاهری بودند که مأموران اداره‌ی تحقیقات فدرال از دی. بی. کوپر دراختیار داشتند.

کوپر پس از اینکه نوشیدنی خودش را سر کشید، به یکی از مهمانداران به‌ نام فلورانس شافنر اشاره کرد و بعد تکه‌ای کاغذ به او داد. شافنر که به علاقه‌ی مفرط تاجران به خودش عادت داشت، تصور کرد این بار هم کسی به او شماره‌تلفن داده است؛ بنابراین، بدون اینکه چیزی بگوید، تکه‌کاغذ را در جیبش گذاشت؛ ولی این بار داستان چیز دیگری بود. کوپر کمی به جلو خم شد و آرام نزدیک گوش او گفت: «خانم، بهتر است نگاهی به یادداشت بیندازی. بمب دارم!»

چهره‌نگاری اف‌بی‌آی از دی.بی کوپر به صورت سیاه و سفید و رنگیچهره‌نگاری اف‌بی‌آی از دی. بی. کوپر به‌صورت سیاه‌و‌سفید و رنگی

شافنر تکه‌کاغذ را از جیبش بیرون آورد و در کمال حیرت دید روی آن تماما با حروف بزرگ و با ماژیک نوشته شده بود: «در کیفم بمب دارم. می‌خواهم کنارم بنشینید.» شافنر در صندلی کناری کوپر نشست و خواست بمب را ببیند. کوپر با طمأنینه‌ی خاصی که از خون‌سردی او خبر می‌داد، کیف را باز کرد. مهماندار نمی‌توانست آنچه می‌بیند، باور کند. واقعا داخل کیف بمب بود. او با چشمان از‌حدقه‌‌بیرون‌زده سیم‌پیچ‌‌ها و باتری و لوله‌های استوانه‌ای قرمز‌رنگی را می‌دید که ظاهرا دینامیت بودند.

کوپر با همان آرامش قبلی به مهماندار گفت: «تا ساعت ۱۷، دویست‌هزار دلار نقد می‌خواهم. آن را داخل کوله‌پشتی بگذارید. دو چتر نجات هم می‌خواهم برای وقتی‌که فرود می‌آییم. یک تانکر نیز برای سوخت‌گیری آماده کنید. کار احمقانه‌ای هم انجام ندهید؛ وگرنه کار خودم را می‌کنم.» در همین حین، کوپر چنان با آرامش کارش را انجام می‌داد که اصلا سایر مسافران متوجه خطر مسافر صندلی ۱۸C نشده بودند. بیل میچل، دانشجوی دانشگاه ایالتی اورگن، آن سوی راهرو جلوی کوپر نشسته بود. او به‌یاد می‌آورد خلبان در بلندگو از نقص فنی موتور هواپیما سخن گفته و اعلام کرده بود باید موقتا توقف کنند.

خلبان مسافران را دعوت کرد به جلو هواپیما بروند؛ ولی میچل همچنان غافل از همه‌جا در صندلی خودش مانده بود. او که کاملا از اوضاع بی‌اطلاع بود، بعدا اعتراف كرد واقعا به این موضوع بسیار حسادت می‌کرد كه مهماندار به کوپر توجه زیادی می‌كرد. میچل در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۹ گفت: «واقعا به شخصیتم برخورد. مهماندار هواپیما به مرد مسنِ کت‌وشلواری که پشت هم سیگار می‌کشید، آن‌قدر توجه می‌کرد. در‌مقابل، حتی به دانشجوی سال دومی روبه‌رویش اصلا نگاه نمی‌کرد.» این توجه میچل بعدها به‌کمک مأموران و کارآگاهان آمد؛ زیرا هنگامی‌که اف‌بی‌آی تحقیقاتش را آغاز کرد، میچل و مهمانداران هواپیما بودند که به چهره‌نگاری قیافه مظنون کمک کردند. درواقع، موقعیت صندلی کوپر و ظاهر بسیار عادی او باعث شده بود هیچ مسافر دیگری به او توجه نکند.

سیاتل به مکزیک؛ فراری جسورانه

دو ساعتی بود که هواپیما در هوا ‌می‌چرخید و مسئولان هم روی زمین تلاش می‌کردند، آنچه دی. بی. کوپر می‌خواهد، مهیا کنند. هواپیما ساعت ۱۷:۳۹ در فرودگاه سیاتل نشست. در این حین، کارکنان شرکت هواپیمایی پول و دو چتر نجات را به کوپر تحویل دادند. این دو چتر نجات را پایگاه نیروی هوایی مک‌کورد تهیه کرده بود. کوپر پس از تحویل‌گرفتن این چترهای نجات، دو چتر نجات دیگر درخواست کرد. شاید اولین چترها به‌درد کارش نمی‌خوردند؛ چون چترها نظامی بودند و بعد از ۶۰ متر سقوط باز می‌شدند؛ ولی چترهای بعدی ورزشی بودند که از باشگاه چتربازی در همان حوالی آورده شده بودند. این‌ها به فرد اجازه می‌داد قبل از بازشدن چتر نجات، در چندهزارپایی سقوط آزاد کند.

در همین حین، هواپیماربا به مسئولان پرواز اجازه داد ۳۶ نفر از مسافران را از هواپیما خارج کنند. همچنین، کوپر دو خدمه‌ی پرواز ازجمله فلورانس شافنر را هم آزاد کرد و سپس به خلبان گفت باید به مکزیکوسیتی پرواز کند؛ ولی هواپیما بُرد ۳۵۰۰ کیلومتر پرواز را نداشت؛ بنابراین، کوپر با خلبان توافق کرد هواپیما در فرودگاه رنوو در تگزاس برای سوخت‌گیری توقف کند.

پوستر تحت تعقیب دی.بی کوپر پوستر تحت‌تعقیب دی. بی. کوپر که ظاهر معمولی و همراه‌با عینک دودی او را نشان می‌دهد

دی. بی. کوپر قبل از بلندشدن هواپیما از باند فرودگاه، درخواست خاص دیگری هم از خلبان کرد: هواپیما باید در ارتفاعی کمتر از ۱۰ هزار پا (۳ کیلومتر) با فلپ ۱۵ درجه‌ای و سرعتی کمتر از ۲۰۰ گره (۳۷۰ کیلومتر‌بر‌ساعت) پرواز کند. همچنین، قرار شد درِ عقب هواپیما باز بماند. هواپیما ساعت ۱۹:۴۰ از زمین به آسمان برخاست و چند جت جنگنده‌ هم با فاصله‌ی مشخصی بدون دیده‌شدن، هواپیما را اسکورت می‌کردند. با سردشدن هوای داخل هواپیما، کوپر خدمه را به داخل کابین خلبان فرستاد. بعدها چهار خدمه‌ی پرواز شماره‌ی ۳۵۰ گفتند هوای داخل هواپیما به زیر صفر رسیده بود.

ساعت ۲۰، چراغ چشمک‌زن کابین خلبان روشن شد که از پایین‌آمدن پله‌های عقب هواپیما خبر می‌داد. خدمه‌ی پرواز هواپیما حدود ۱۵ دقیقه بعد حرکت ناگهانی رو به بالایی از عقب هواپیما را متوجه شدند. آن‌ها همچنان تا دو ساعت دورهم جمع شدند و از سرما می‌لرزیدند، تا اینکه هواپیما حدود ساعت ۲۲:۱۵ در فرودگاه رنوو بر زمین نشست. مأموران پلیس و اف‌بی‌آی بلافاصله هواپیما را محاصره کردند و سپس وارد شدند و تمام هواپیما را از نوک تا دم به‌دقت وارسی کردند؛ ولی جست‌وجوها نتیجه‌ای نداشت و‌ اثری از دی. بی. کوپر یا پول‌ها پیدا نشد. مأموران مطمئن بودند هواپیماربا نمی‌توانسته بدون جلب‌توجه در باند فرود از هواپیما خارج شده بود؛ ولی از کوپر خبری نبود. انگار دود شده و به هوا رفته بود.

مسئولان شگفت‌زده شده بودند خصوصا اینکه هیچ‌یک از جنگنده‌های اسکورت‌کننده‌ی هواپیما کوپر را هنگام بیرون‌پریدن از هواپیما ندیده بودند؛ ولی اف‌بی‌آی مطمئن بود می‌تواند کوپر را پیدا کند. مأموران اداره‌ی تحقیقات فدرال از هواپیماربا اسم و مشخصات ظاهری و چند وسیله شخصی داشتند؛ اما با شروع تحقیقات، کارآگاهان متوجه شدند اطلاعات بسیار کمتری از آنچه فکر می‌کردند از مرد مرموز دارند. در همان ابتدای شروع تحقیقات، مأموران متوجه شدند دَن کوپر نام واقعی هواپیماربا نبوده است. علاوه‌بر‌این، اشتباهی‌ باعث شد رسانه‌ها نام هواپیماربا را دی. بی. کوپر اعلام کنند که این خود به سردرگمی بیشتر انجامید؛ اسمی که تا همین حالا روی هواپیماربای مرموز پرواز شماره‌ی ۳۵۰ نورث‌وست باقی‌مانده است.

یک هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ از نورت‌وست ایرلاینز از همان مدلی که دی.بی. کوپر ربودهواپیمای بوئینگ ۷۲۷ از نورت‌وست ایرلاینز از همان مدلی که دی. بی. کوپر ربود

مأموران اف‌بی‌آی پرونده‌ای موسوم به «NORJAK» مخفف هواپیماربایی نورث‌وست (Northwest Hijacking) تشکیل دادند. رالف هیملباک، از مأموران ارشد اف‌بی‌آی، به‌یاد می‌آورد که کارگاهان این پرونده فهرست بلندبالایی از مظنونان داشتند؛ ولی پنج سال گذشت، بدون آنکه مأموران در پرونده پیشرفتی کنند. به‌نظر می‌رسید این پرونده به بن‌بست رسیده بود. تا آن زمان، بیش از هشتصد نفر مظنون بررسی شده بودند که از این تعداد، تنها دوازده مظنون ارزیابی‌شدنی‌ تشخیص داده شدند.

تا سال ۲۰۱۱ طول مدارک و شواهد این پرونده‌ی هواپیماربایی که در مخزن آنلاینی دردسترس قرار گرفته بود، به دوازده متر رسیده بود؛ ولی هنوز گرهی از آن گشوده نشده بود. در تمام این مدت، ماجرای کوپر در دنیای هنر و میان عموم به‌خوبی شناخته شده بود. ترانه‌ها، فیلم‌ها، کتاب‌ها و حتی شخصیت‌هایی از‌جمله شخصیت دیل کوپر در سریال تلویزیونی توئین پیکس از این هواپیماربای مرموز الهام گرفتند.

در میان مظنونان پرونده دی. بی. کوپر، چند مظنون اصلی هم بودند؛ اما هیچ‌یک از این مظنونان آن هواپیماربای مرموز نبودند. پنج ماه پس از آنکه دی. بی. کوپر در دلِ تاریکی از هواپیما بیرون پرید، مردی به‌ نام ریچارد مک‌کوی به هواپیماربایی مشابهی دست زد و از مسئولان پرواز پانصدهزار دلار درخواست کرد؛ ولی مک‌کویِ بداقبال دستگیر و بعدها به ۴۵ سال حبس محکوم شد. بلافاصله پس از دستگیری مک‌کوی، او به یکی از مظنونان پرونده تبدیل شد؛ ولی به‌دلیل مطابقت‌نداشتن با مشخصات ظاهری کوپر از این اتهام تبرئه شد.

یکی دیگر از مظنونان اصلی پرونده شخصی به نام رابرت رَکستراو بود. رَکستراو چترباز سابق نیروهای ویژه‌ی ارتش آمریکا بود که حدود یک سال قبل از آن به‌دلیل حمل موادمنفجره و کلاه‌برداری در ایران بازداشت و به آمریکا دیپورت شده بود. او مطمئنا مهارت لازم برای بیرون پریدن از هواپیما را داشت؛ اما اف‌بی‌آی او را هم در سال ۱۹۷۹ از این اتهام تبرئه کرد. بااین‌حال، هنوز کسانی هستند که به بی‌گناهی او تردید دارند.

دی.بی کوپر هنگام پریدن از هواپیما این کروات را در داخل هواپیما جا گذاشت که اف‌بی‌آی بعدا از آن نمونه دی‌ان‌ای او را استخراج کرددی. بی. کوپر هنگام پریدن از هواپیما این کروات را جا گذاشت که اف‌بی‌آی بعدا از آن نمونه دی‌ان‌ای او را استخراج کرد

توماس کولبرت فیلم‌سازی است که تحقیقات مستقلی درباره‌ی این پرونده انجام داده. وی اعتقاد دارد شواهدی وجود دارد که او را به ارتکاب این جرم مرتبط می‌کند. همچنین، کولبرت معتقد است اف‌بی‌آی به‌دلیل ارتباط احتمالی با سازمان سیا پنهان‌کاری کرده بود. بااین‌حال، جِفری گِری، نویسنده‌ی کتابی با عنوان «هواپیماربایی»، یکی از کتاب‌های برتر درباره‌ی دَن کوپر‌، اصلا با کولبرت موافق نیست. گِری، رَکستراو را جزو مظنونان اصلی پرونده به‌حساب نیاورده و حتی در کتابش به او اشاره‌ای نکرده است.

یکی از سرنخ‌های مهم پرونده‌ی کوپر در سال ۱۹۸۰ پیدا شد. در این سال، پسربچه هشت‌ساله‌ای در اردویی در نزدیکی پورتلند، بخشی از پول‌های دی. بی. کوپر را در‌کنار رود کلمبیا پیدا کرد. مجموعه‌اسکناس‌هایی که این پسربچه پیدا کرده بود، ۵،۸۸۰ دلار شمارش شدند. شماره‌سریال اسکناس‌ها با پولی مطابقت داشت که مسئولان پرواز نُه سال قبل به کوپر داده بودند. تا امروز، این تنها مدرک مهمی است که از پرونده‌ی کوپر در خارج از هواپیما پیدا شده. در دهه‌ی ۱۹۹۰ هم ادعاهایی درباره‌ی پیدا‌شدن تکه‌هایی از یکی از چترهای نجات کوپر منتشر شد؛ ولی مشخص نیست این مدرک رسما تأیید شده باشد.

مقاله‌های مرتبط:

شخصی به نام دان وِبِر هم در سال ۲۰۰۱ در آخرین لحظات زندگی‌اش اعتراف کرد دی. بی. کوپر مشهور خودِ او است؛ ولی مأموران با استفاده از نمونه‌ دی‌ان‌ایی که از کروات کوپر استخراج کرده بودند، ادعای این فرد را رد کردند. سال‌ها بعد هم شخص دیگری به نام کِنت کریستینسن به‌عنوان مظنون احتمالی هواپیماربایی مطرح شد؛ ولی با اینکه او هم چترباز ماهری بود، با مشخصات ظاهری کوپر مطابقت نداشت.

در همین حال، یکی از مأموران اف‌بی‌آی به نام لَری کار درباره‌ی این موضوع گفت دی. بی. کوپر احتمالا اصلا چتربازی ماهر نبوده است. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۷ عنوان کرد: «در ابتدا فکر می‌کردیم او جَهنده‌ای ماهر و حتی شاید چترباز است؛ ولی بعد از چند سال نتیجه گرفتیم اصلا این‌طور نیست. هیچ چترباز با‌تجربه‌ای نمی‌توانست در شبی تاریک و زیر باران و در‌حالی‌که باد با سرعتی حدود ۳۲۰ کیلومتر‌بر‌ساعت به‌صورتش می‌خورد،‌ با کفش کالج و کاپشن بارانی از هواپیما بیرون بپرد. چنین کاری خیلی خطرناک بود.»

بخشی از پول‌های دی.بی. کوپر که در سال ۱۹۸۰ کشف شدندبخشی از پول‌های دی. بی. کوپر که در سال ۱۹۸۰ کشف شدند

اف‌بی‌آی سرانجام در سال ۲۰۱۶ شکست خود را پذیرفت و رسما اعلام کرد دیگر این پرونده را پیگیری نمی‌کند. در بیانیه‌ی اداره‌ی تحقیقات فدرال آمده است: «به‌دنبال یكی از تحقیقات طولانی و مفصل تاریخ سازمان، تصمیم گرفته شد اعتبارات تخصیص‌یافته به پرونده‌ی دی. بی. کوپر را به سایر پرونده‌های مهم‌تر اختصاص دهیم.»

درحالی‌که این پرونده دیگر درجریان نیست، اف‌بی‌آی همچنان از کسانی استقبال می‌کند که بتوانند مدارک فیزیکی مشخصی مانند پول یا تکه‌های چترنجات او را به مأموران این سازمان تحویل دهند. در‌همین‌حال، محققان آماتور و کارآگاهان مستقل هنوز به تحقیقات خود ادامه می‌دهند؛ البته امکان زیادی وجود دارد که دی. بی. کوپر از سقوط از هواپیما جان سالم به‌در نبرده و رازش را با خودش به گور برده باشد.

ازآنجاکه این پرونده دیگر رسما پرونده‌ای در‌جریان محسوب نمی‌شود، بعید است پیشرفت زیادی در آن حاصل شود؛ ازاین‌رو، شاید هیچ‌وقت حقیقت ماجرای دی. بی. کوپر روشن نشود. شاید هم اگر روزی این پرونده حل شود، نتیجه‌ی نهایی کاملا برخلاف تصورات بسیاری باشد. چنان‌که لری کار می‌گوید، شاید روزی کسی به‌یاد بیاورد «عموی خل‌و‌چلش» همان دی. بی‌. کوپر مشهور بوده است.

برندگان اولین جوایز سالانه عکاسی هوایی مشخص شدند | راهنمای خرید رایگان

برندگان اولین جوایز سالانه عکاسی هوایی مشخص شدند | راهنمای خرید رایگان

عکاسی هوایی فرایند ثبت عکس از ارتفاعی مشخص است. عکاسی هوایی فقط به‌کمک هواپیمای سبک یا هلی‌کوپتر و پروازکردن به ارتفاعات میسر نیست؛ بلکه برای نقشه‌برداری هوایی باید مؤلفه‌های بسیاری در نظر گرفته شوند تا مطمئن شویم داده‌ها به‌اندازه‌‌ی کافی برای رسیدن به نتیجه‌ی مطلوب ما در عکاسی مفید هستند. عکاسی هوایی به‌دلیل قدرت بسیارش می‌تواند چشم‌انداز تازه‌ای درباره‌ی موضوعاتی ارائه دهد که از آن‌ها عکس گرفته شده است.

مشاهده‌ی خصوصیات منظره روی سطح زمین اغلب دشوار است و مختصات به‌آسانی می‌توانند نادیده گرفته شوند. دست‌اندازی کوچک از سطح زمین ممکن است از فاصله‌ی نزدیک و در بستری عریض‌تر بسیار مهم باشد. دسترسی به برخی مناطق در فاصله‌ی یک‌فوتی بسیار دشوار است؛ در‌نتیجه عکس‌های هوایی برای مطالعه و نقشه‌برداری آن‌ها ضروری به‌نظر می‌رسد. عکاسی هوایی تمامی عکس‌هایی را شامل می‌شود که تمامی خصوصیات سطح زمین از عوارض و پستی‌وبلندی‌ها گرفته تا ساخت‌وساز‌ها و حتی تحرکات نظامی را نیز دربر می‌گیرد و معمولا با دوربین‌های مخصوصی تهیه می‌شود که در هواپیماها قرار دارند.

از کاربردهای مهم عکاسی هوایی می‌توان به انواع مطالعات در زمینه‌های زمین‌شناسی، راه‌سازی، محیط‌زیست و منابع طبیعی، شهرسازی، کشاورزی و از همه مهم‌تر بحث‌های نظامی و امنیتی اشاره کرد. برگزارکردن مسابقاتی با موضوع عکس‌های هوایی نیز فرصتی برای خلاقیت عکاسان حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای ایجاد کرده است تا زمین را از زاویه‌ای به‌تصویر بکشند که کمتر کسی دیده است.

مقاله‌های مرتبط:

در همین زمینه، هیئت‌داوران اولین دوره‌ی عکاسی هوایی سال ۲۰۲۰ برندگان و بهترین انتخاب‌هایشان را اعلام کرده‌اند. در میان برندگان جوایز عکاسی هوایی، عکاسانی از ۶۵ کشور مختلف حضور داشتند که حضور بلژیک در میان سایر کشورها پررنگ‌‌تر بود؛ به‌گونه‌ای که عکاسان بلژیکی ۱۰ جایزه ‌یمسابقه را از‌آنِ خود کردند. عکاسان روسی نیز با دریافت ۹ جایزه، دومین کشوری شناخته شدند که بیشترین جایزه را از‌آن خود می‌کنند. همچنین، عکاسان انگلیسی با دریافت ۸ جایزه، از نظر بیشترین تعداد عکس برنده در مسابقه، در جایگاه سوم قرار گرفتند.

هیئت داوران به ۱۰۶ عکس در ۲۳ دسته‌بندی مختلف جایزه دادند. همچنین، از شرکت‌کنندگان دعوت کردند بهترین تصاویر خود را ارسال کنند که با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین، هلی‌کوپتر، بادبادک‌ها، بالون یا هواپیما گرفته‌اند، به این امید که سهمی از جایزه‌ی ده‌هزاردلاری را به‌دست آورند.

عنوان «عکاس هوایی سال ۲۰۲۰» به‌لطف چندین جایزه‌ی عکاسی در دسته‌بندی‌های مختلف و میانگین امتیاز چشمگیر به سباستین ناگی از بلژیک اهدا شد که اکنون ساکن بروکسل است. وی توانست مقام اول را با ارائه‌ی عکسی از یکی از هتل‌های یونان از‌آنِ خود کند. ناگی عکاسی هوایی را با ثبت تصاویری از پشت‌بام شهرش آغاز کرد. سباستین ناگی می‌گوید:

صادقانه بگویم قبلا هرگز در مسابقه‌ای شرکت نکرده بودم؛ اما در این مسابقه، چیزهای مثبت بسیاری شنیدم که مرا برای شرکت در این رویداد تشویق کرد. فکر نمی‌کردم جایزه‌ای برنده شوم و شرکت در این مسابقه بیشتر برای سرگرمی بود؛ بنابراین، وقتی خبر خوشحال‌کننده را شنیدم، بسیار تعجب کردم. در ابتدا باور اینکه عکاس سال شده‌ام، کمی سخت بود؛ اما واقعا احساس شادی و غرور کردم. این اولین‌بار است که در مسابقه‌ای حضور پیدا کردم که دوستش دارم. اشتیاقم برای این جایزه باورنکردنی و بسیار راضی‌کننده است. این جایزه باعث شد بخواهم خودم را در زمینه‌های دیگر نیز محک بزنم. شاید روزی بتوانم به‌نوبه‌ی خود، در این گونه مسابقات دیگران را نیز داوری کنم.

هیئت‌داوران جوایز عکاسی هوایی عبارت بودند از:

کریستف مارتین، بنیان‌گذار و مسئول برگزاری جوایز عکاسی هوایی، نیز اعلام کرد برای دوره‌ی اول، کیفیت و تنوع عکس‌های ارائه‌شده در این مسابقه سطح کیفی مسابقه‌ی عکاسی هوایی و استانداردهایی را نشان می‌دهد که تا امروز به آن رسیده است. به‌گفته‌ی مارتین، عکاسان هوایی با آثار کم‌نظیرشان، توانایی خود را برای متحیر‌کردن مردم اثبات می‌کنند. این‌گونه به‌نظر می‌رسد که نوشته‌های تصویری جدیدی در حال ساخت است.

این مسابقه در ۶ محور اصلی و ۲۲ موضوع شامل موضوعات مختلفی اعم از عکاسی از ساخته‌های دست بشر، طبیعت، مردم، هنرهای زیبا، شهرها و… برگزار شد و از پنج عکاس برگزیده‌ی مسابقه به‌صورت ویژه تقدیر شد. در بسیاری از مسابقات عکاسی هوایی، به‌دلیل اعمال قوانین سخت‌گیرانه قدرت خلاقیت زیادی وجود ندارد. بااین‌حال در این مسابقه، عکاسان توانستند موضوعات مختلف و متنوع را از زوایای مختلفی از دریچه‌ی لنز دوربینشان ثبت کنند و به‌نمایش بگذارند؛ به‌همین‌دلیل، تصاویر ثبت‌شده در این مسابقه بسیار متنوع هستند.

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «منظره»

  • نام عکس: دریاچه‌ی جنیستان
  • نام عکاس: سباستین مولر
  • مکان تصویر: ارتفاعات ایسلند

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «الگوها»

  • نام تصویر: عبور چترها
  • نام عکاس: دنیل بونته
  • مکان تصویر: ژاپن

این‌گونه به نظر می‌رسد که عبور چترها، رنگ‌ها را به بوم خاکستری زندگی هدیه داده است.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «اماکن متروک»

  • نام تصویر: خرابه
  • نام عکاس: رجینالد وان د ولده
  • مکان تصویر: فرانسه

در این تصویر، بقایایی از یک مین جمع‌کن انگلیسی مربوط به جنگ جهانی اول به تصویر کشیده شده است که در جریان درگیری با سواحل فرانسه در ساحل گیر افتاد. این مین‌روب که سال‌ها در زیر شن‌ها مدفون شده بود، تنها در سال‌های اخیر به دلیل کاهش شدید خط ساحلی ناشی از فرسایش دریایی قابل مشاهده است.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «مناظر شهری»

  • نام تصویر: رنگین‌کمان اسپانیایی
  • نام عکاس: سباستین ناگی
  • مکان تصویر: اسپانیا

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «معماری»

  • نام تصویر: یونان انتزاعی
  • نام عکاس: سباستین ناگی
  • مکان تصویر: یونان

این تصویر، از یکی از هتل‌های جزیره‌ی سانتورینی در یونان به ثبت رسیده است. جزیره‌ای که جاذبه‌‌ای مهم در دریای اژه محسوب می‌شود و گردشگران می‌توانند از دیدنی‌های تاریخی و غذاهای خوشمزه‌ی آن گرفته تا مناظر دل‌انگیز غروب‌ آن که شهرت جهانی پیدا کرده است، لذت ببرند. این جزیره در ۲۰۰ کیلومتری یونان واقع شده است و به دلیل تم تاریخی و خانه‌های سفید خود، به مقصد ماه عسل دنیا معروف است.

نام قدیمی‌تر این جزیره «ترا» است که هنوز هم عده‌ای آن را به این نام می‌شناسند. سانتورینی یکی از جزایز مجموعه «سیکلاد» است که در دریای اژه قرار گرفته‌اند. معماری این جزیره بسیار منحصر‌به‌فرد است. بخشی از این جزیره را خانه‌های رنگی و بخش دیگر را خانه‌های سفید با سقف‌های آبی ساخته‌اند که تجلی رنگ‌های این خانه‌ها در آبی دریای اژه بسیار چشم‌نواز است. سانتورینی شکلی نیم‌دایره‌ای دارد که می‌گویند در نتیجه انفجار آتشفشان به وجود آمده است. این جزیره همچنین مشخصه‌های آتشفشانی مثل سنگ‌ها و دالان‌های عبوری را که بقایای انفجار بودند، همچنان حفظ کرده است.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «جهان در قرنطینه»

  • نام تصویر: در این وضعیت، همه با هم شریک هستیم
  • نام عکاس: پرابو موهان
  • مکان تصویر: ویتنام

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

شاید یکی از راه‌های نشان دادن حمایت شما در مواقع سخت، همراهی با دیگران باشد. در این تصویر که از یک آپارتمان مسکونی در نزدیکی خانه‌ی من به ثبت رسیده است، ساکنان آپارتمان‌ها برای حمایت از کسانی که در خط مقدم علیه ویروس کرونا مبارزه می‌کنند، پرچم‌های ملی ویتنام را از پنجره‌ها آویزان کرده‌اند.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «انتزاعی»

  • نام تصویر: کویر تاتاکوآ
  • نام عکاس: جان واندن هک
  • مکان تصویر: کلمبیا

این تصویر، در نمایی بالا، سازه‌های صخره‌ای بیایت بیابان تاتاکوئا را هنگام غروب خورشید به تصویر کشیده است. تاتاکوئا، منطقه‌ای خشک در کلمبیا است که با مساحت ۳۳۰ کیلومتر مربع از نظر وسعت، رتبه‌ی دوم را در کلمبیا پیدا کرده‌است. این بیابان در شمال شهرستان اویلا، ۳۸ کیلومتری نیوا در کلمبیا و ۱۵ کیلومتری ناتاگایما در تولیما است. تاتاکوئا دارای دو رنگ مشخص قرمز و خاکستری است. در سال ۱۵۳۸، «گنسالو خیمنس د کسادا»، که یک کنکیستادور بود، نام دره‌ی اندوه‌ها را بر این بیابان نهاد؛ زیرا این منطقه تنها یک بیابان نیست بلکه یک جنگل خشک شده‌ است. تاتاکوئا در اسپانیایی به معنای مار زنگی است.گیاهان در این منطقه با شرایط سخت آب‌وهوایی سازگار شده‌اند. ریشه‌ی گیاهان در طول تا ۳۰ متر و در عمق تا ۱۵ متر رشد می‌کند تا به آب برسد. از جمله جانوران این بیابان می‌توان به لاک‌پشت، جوندگان، مار، عنکبوت، کژدم، عقاب و گربه‌های وحشی اشاره کرد.

طول کاکتوس‌ها در تاتاکوئا، به ۴ تا ۵ متر می‌رسد. وجود صخره‌های قرمز رنگ و افقی بدون مانع، این احساس را القا می‌کند که در سیاره‌ای دیگر است. رنگ قرمز بیابان، چشم‌اندازی شبیه به سیاره‌ی مریخ دارد و از جمله بهترین نقاط کره زمین برای رصد ستاره‌ها و صور فلکی است. علاقه‌مندان به رصد ستاره‌ها هر ساله در این مکان اردو می‌زنند و به هنگام شب و نبود آلودگی‌های نوری، از میانه‌ی این بیابان، صورت‌های فلکی را نظاره‌ می‌کنند. دیدن تعداد زیادی صورت فلکی از یک منطقه بسیار نادر است؛ ولی بیابان تاتاکوئا به گونه‌ای است که این ظرفیت در آن وجود دارد.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «آبشارها»

  • نام تصویر: بهشت شمالی
  • نام عکاس: کایلی والائرس
  • مکان تصویر: گرین‌لند

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

این تصویر از سواحل «Qeqertarsuaq» در گرین‌لند، و در دمای منفی ۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد گرفته شده است. یکی از زیباترین اما در عین حال انتزاعی‌ترین مکان‌هایی که تاکنون مشاهده کرده‌ام.

گرین‌لند، نام ناحیه‌ی خودگردانی از دانمارک است. این سرزمین در آب‌های اقیانوس منجمد شمالی واقع شده و محل زندگی حدود ۵۶ هزار نفر است. همچنین این کشور به‌عنوان کم‌تراکم‌ترین منطقه‌ی جهان از لحاظ جمعیتی شناخته می‌شود. جمعیت آن از مردم بومی (از تبار اسکیموها) و مهاجران دانمارکی تشکیل شده‌ است. به‌جز چند نقطه‌ی محدود که محل سکونت اهالی گرینلند است، دیگر مناطق این ناحیه، یخ‌زده و به‌طور کلی خالی از سکنه است. این سرزمین از نظر جغرافیایی در محیط قاره‌ی آمریکای شمالی واقع شده است؛ اما از نظر سیاسی و فرهنگی با اروپا به‌ویژه کشورهای نروژ و دانمارک مراوده‌ی بیشتری دارد.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «جنگل و درخت‌ها»

  • نام تصویر: مسیر جنگلی
  • نام عکاس: مهمت اصلان
  • مکان تصویر: ترکیه

 در این تصویر، یک گله گوسفند برای بازگشت به خانه از جاده‌ی جنگلی استفاده می‌کنند.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «ساخت‌وسازها»

  • نام تصویر: قاب
  • نام عکاس: بشیر موکارزل
  • مکان تصویر: لبنان

در اینکه این قاب در لبنان وجود دارد یا دبی، شبهات زیادی وجود دارد. این قاب ۴۹۲ فوتی، بزرگ‌ترین قاب در جهان است. صحبت پیرامون این قاب، بسیار بحث برانگیز است و اغلب بزرگ‌ترین ساختمان دزدیده شده در جهان نامیده می‌شود؛ زیرا اعتبار ساخت آن به طراح قاب داده نشد.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «حیا‌ت‌وحش»

  • نام تصویر: پرواز فلامینگو
  • نام عکاس: هوآ شانگ
  • مکان تصویر: کنیا

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «مسافرت»

  • نام تصویر: شانگهای
  • نام عکاس: ییران دینگ
  • مکان تصویر: چین

در این تصویر که از داخل هواپیما ثبت شده، برج شانگهای به تصویر کشیده شده است. برج شانگهای، آسمان‌خراشی به ارتفاع ۵۵۶٫۷ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر شانگهای مستقر است. پروژه‌ی ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و در سال ۲۰۱۶ به اتمام رسید. این ساختمان هم‌اکنون بلندترین ساختمان چین و دومین ساختمان بلند جهان به‌شمار می‌آید.

شانگهای مهم‌ترین شهر چین است و نام نیویورک شرقی را یدک می‌کشد. پس چندان‌ هم دور از ذهن نیست که چرا چینی‌ها مهم‌ترین آسمان‌خراششان را در این شهر بنا کرده‌اند. سازندگان برج شانگهای برای آن ۱۲۶ طبقه در نظر گرفته‌اند. درست است که با این ارتفاع اولین چیزی که توجه بازدیدکنندگان به آن جلب می‌شود بلندی برج است؛ اما نمی‌توان ظاهر خاص و مارپیچی آن را نادیده گرفت. این ساختار خاص برای این در نظر گرفته‌شده که زلزله و باد و طوفان نتواند گزندی به این سازه‌ی عظیم و خاص برساند.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «زندگی روزمره»

  • نام تصویر: بانوی دریا
  • نام عکاس: دوی شینه
  • مکان تصویر: ویتنام

در این تصویر، یک قایق ماهیگیری در حال انداختن یک تور است و به‌طور تصادفی، امواج لبه‌های تور را طوری تکان داد‌ه‌ند که تصویر یک زن در قلب دریا را به وجود آورده است؛ چیزی شبیه حادثه‌ی آفرینش.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «حمل‌و‌نقل»

  • نام تصویر: راه‌آهن خلیج فنلاند
  • نام عکاس: الکساندر سوخاروو
  • مکان تصویر: فنلاند

در این تصویر، کشتی به تصویر کشیده شده است که چندین کانتینر، مسافر آن هستند. برخی از این کشتی‌ها می‌توانند بیست‌ هزار کانتینر کاملا بزرگ را نیز حمل کنند.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «موضوعات متفرقه»

  • نام تصویر: روی لبه
  • نام عکاس: رایان کومپانس
  • مکان تصویر: هلند

در این تصویر، کودک به‌دنبال کیسه‌ای پلاستیکی است که داخل رودخانه‌ی آمستل افتاده است.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «هتل‌ها»

  • نام تصویر: کروماتا
  • نام عکاس: سباستین ناگی
  • مکان تصویر: یونان

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «دیجیتالی پیشرفته»

  • نام تصویر: هواپیماها
  • نام عکاس: کاسیو واس کونسلاس
  • مکان تصویر: برزیل

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

در این تصویر، از عکس‌های مختلفی ساخته شده است، که من در پرواز با هلی‌کوپتر گرفته‌ام. تمام تصاویر ارائه شده در این قاب، پس از سال ۲۰۱۵ ثبت شده‌اند و با ادغام آن تصاویر، به این عکس رسیدم.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «ورزش»

  • نام تصویر: توپ در اوج
  • نام عکاس: براد والز
  • مکان تصویر: استرالیا

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «فرهنگ»

  • نام تصویر: اجتماع عید
  • نام عکاس: عظیم خان رونی
  • مکان تصویر: بنگلادش

بزرگ‌ترین اجتماع عید سعید فطر در جنوب آسیا و در بنگلادش برگزار شد. طبق ادعای برگزارکنندگان، بیش از ششصدهزار مسلمان در اجتماع عید شرکت کردند. این نماز در ساعت هشت و نیم صبح با حضور مریدانی از مناطق مختلف منطقه آغاز شد. عید سعید فطر یک جشن شاد برای مسلمانان است که در سراسر جهان برگزار می‌شود.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «مستند»

  • نام تصویر: حمله‌ی آتش
  • نام عکاس: مارک لکورنو
  • مکان تصویر: بریتانیا

در این تصویر، آتش‌نشانان خدمات نجات و آتش نشانی فرودگاه جرسی، به‌عنوان یک تیم برای حمله به آتش سوزی شبیه‌سازی شده کار می‌کنند. این سناریوهای آتش سوزی برای اطمینان از مهارت و آمادگی کامل خدمه در صورت بروز حادثه‌های متعدد طراحی شده است.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «صنعتی»

  • نام تصویر: ذخیره‌ی انرژی
  • نام عکاس: جوئل جاکوم
  • مکان تصویر: آلمان

برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «محیط‌زیست»

  • نام تصویر: طغیان آبی که باعث تخریب محصولات شده است
  • نام عکاس: عظیم خان رونی
  • مکان تصویر: بنگلادش

جغرافیای بنگلادش با واژه‌ی سیل و بلایای طبیعی عجین شده است. سیل ناشی از بارش شدید باران‌های موسمی در سراسر این کشور، هرساله موجب خسارت‌های بسیاری می‌شود. سیل، به‌طور مستمر، پدیده‌ای همیشگی اما با شدت و ضعف در این کشور فقیر جنوب آسیا بوده که همه ساله خسارات و تلفات قابل توجهی را به همراه دارد. به دلیل تداوم بارندگی‌های فصلی موجبات آسیب رسانی به زیرساختارهای شهری و روستایی، آخرین سیلی که در این کشور اتفاق افتاد، بی خانمانی و آوارگی صدها هزار نفر و کشته شدن ۱۱۴ نفر را فراهم ساخته است. همزمانی وقوع سیل با شیوع گسترده ویروس کرونا در این کشور بر شدت آلام مردم و مشکلات دولت بنگلادش افزوده است.

در طول فصل ریزش باران‌های دنباله دار موسمی و در یک اتفاق طبیعی پدیده‌ی مخرب سیلاب در بنگلادش رخ می‌دهد. این کشور هر ۱۰ سال یکبار سیلاب‌های عظیمی را تجربه می‌کند. سیلاب‌هایی که خسارات و تلفات زیادی را به بار می‌آورد. نکته‌ی جالب توجه در خصوص سیلاب ماه‌های اخیر بنگلادش، آن است که نه‌تنها هیچ نشانه‌ای از بهبود شرایط جوی دیده نمی‌شود بلکه وضعیت سیل بنابر دلایل متعدد رو به وخامت است.

بنگلادش ۲۳۰ رودخانه دارد. اگر رودخانه‌های کوچک و دریاچه‌ها در نظر گرفته شوند، این تعداد به حدود ۸۰۰ عدد می‌رسد. در حال حاضر آب تقریبا تمام رودخانه‌های این کشور بالا رفته است و طغیان برخی از رودخانه‌های اصلی بالاتر از سطح خطر جریان دارد. از سوی دیگر، جزیره نشینان با احشام و چهارپایان خود دچار مشکلات وصف ناپذیری شده‌اند. کمبود غذا، آب آشامیدنی و لوازم بهداشتی، زندگی آن‌ها را با خطر جدی مواجه ساخته است. خانواده‌های مناطق دور افتاده مجبور شده‌اند خانه‌های خود را ترک کرده و همراه‌با دام و طیور و ملزومات زندگی به مناطق مرتفع پناه ببرند. در نتیجه، ازدحام سیل‌زدگان در سدهای مرتفع، جاده‌های آسفالت و مراکز مختلف آموزشی در حال افزایش است. از سوی دیگر، مناطق مختلف واقع در حاشیه‌ی رودخانه‌ها، بر اثر سیل تحت تأثیر فرسایش رودخانه‌ها قرار گرفته‌اند و در نتیجه بسیاری از خانه‌های مردم، مدارس و ساختمان‌های دولتی به اعماق رودخانه‌ها فرو رفته‌اند.


برنده‌ی مقام اول در دسته‌بندی «محل اقامت»

  • نام تصویر: رنگ‌های دُبی
  • نام عکاس: کوین کرات گارتنر
  • مکان تصویر: دبی

ایجاد ژن‌درمانی نوین برای ناشنوایی ارثی | راهنمای خرید رایگان

ایجاد ژن‌درمانی نوین برای ناشنوایی ارثی | راهنمای خرید رایگان

مطالعه‌ای جدید درمان نوینی برای ناشنوایی ارائه می‌دهد که در آن، مواد ژنتیکی به سلول‌های گوش داخلی تحویل داده می‌شود. ماده‌ی ژنتیکی سالم جایگزین نقص ژنتیکی می‌شود و سلول‌ها عملکرد طبیعی خود را به‌دست می‌آورند. با این روش، دانشمندان توانستند از زوال تدریجی شنوایی در موش‌هایی جلوگیری کنند که دچار جهش ژنتیکی ناشنوایی بودند. آن‌ها ادعا می‌کنند درمان جدید می‌تواند به پیشرفت در زمینه‌ی درمان کودکانی منجر شود که دچار جهش‌هایی هستند و درنهایت موجب ناشنوایی می‌شود.

ناشنوایی شایع‌ترین ناتوانی حسی در سراسر جهان است. براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، در‌حال‌حاضر حدود نیم‌میلیارد فرد کم‌ناشنوا در سراسر جهان وجود دارد و پیش‌بینی می‌شود این رقم در دهه‌های آینده دو برابر شود. از هر دویست کودک، یک کودک با نقص شنوایی متولد می‌شود و از هر هزار کودکی که متولد می‌شود، یک کودک ناشنوا است. در‌حدود نیمی از این موارد ناشنوایی براثر جهش ژنتیکی ایجاد می‌شود. تاکنون، حدود صد ژن مختلف شناسایی شده است که با ناشنوایی ارثی ارتباط دارد. پروفسور کارن اورهام، از نویسندگان مطالعه می‌گوید:

در این مطالعه، روی ناشنوایی ژنتیکی ناشی ‌از جهش در ژن SYNE4 تمرکز کردیم که ناشنوایی نادری است و چندین سال پیش در دو خانواده در کشور شناسایی کردیم و از آن زمان در ترکیه و بریتانیا نیز شناسایی شده است. کودکانی که ژن معیوب را از هر دو والد خود به‌ارث می‌‌برند، با شنوایی طبیعی متولد می‌شوند؛ اما به‌تدریج در دوران کودکی شنوایی‌شان را از دست می‌دهند. جهش موجب می‌شود هسته‌ی سلول‌های مویی حلزون گوش داخلی در موقعیت مناسب خود قرار نگیرد. این سلول‌های مویی به‌عنوان گیرنده‌های امواج صدا عمل می‌کنند و برای شنیدن ضروری هستند. نقص حاصل از جهش موجب تخریب و درنهایت مرگ سلول‌های مویی می‌شود.

شهار تیبر، از پژوهشگران مطالعه، معتقد است:

ما فناوری ژن‌درمانی نوینی را به‌کار بردیم و ویروس سنتزی بی‌ضرری به‌وجود آوردیم و از آن برای تحویل مواد ژنتیکی استفاده کردیم. این ویروس نسخه‌ی طبیعی ژنی بود که در مدل موش و خانواده‌های انسانی مبتلا معیوب است. ویروس را به گوش داخلی موش‌ها تزریق کردیم؛ به‌طوری‌که وارد سلول‌های مویی شد و بار ژنتیکی خود را آزاد کرد. با انجام این کار، نقص موجود در سلول‌های مویی را برطرف کردیم و توانایی بلوغ و عملکرد طبیعی را به آن‌ها دادیم.

مقاله‌های مرتبط:

درمان فورا پس از تولد انجام شد و شنوایی موش‌ها با استفاده از آزمون‌های رفتاری و فیزیولوژیکی زیرنظر قرار گرفت. پروفسور جفری هولت، از بیمارستان کودکان بوستون و دانشکده پزشکی هاروارد و یکی از همکاران مطالعه گفت: «این یافته‌ها بسیار امیدوارکننده است. موش‌ها از شنوایی طبیعی بهره‌مند شدند و حساسیت شنوایی‌شان تقریبا شبیه حساسیت شنوایی موش‌های سالم جهش‌نیافته بود»

دانشمندان مطالعه‌ی جدید مشغول ایجاد درمان‌های مشابه برای جهش‌های دیگری هستند که موجب ناشنوایی می‌شود. پروفسور وید چین، از دانشکده‌ی پزشکی جانز هاپکینز می‌افزاید:

این مطالعه‌ی مهمی است که نشان می‌دهد ژن‌درمانی گوش داخلی می‌تواند به‌طور کارآمد در مدل موش دچار ناشنوایی SYNE4 به‌کار رود و شنوایی آن‌ها را نجات دهد. میزان بهبود شنوایی درخورتوجه است. مطالعه‌ی حاضر یکی از مطالعات بسیاری است که نشان می‌دهد ژن‌درمانی می‌تواند با موفقیت در موش‌های دچار ناشنوایی ارثی به‌کار رود و نشان‌دهنده‌ی ظرفیت عظیم ژن‌درمانی به‌عنوان درمانی برای ناشنوایی است.

نتایج این پژوهش در مجله‌ی EMBO Molecular Medicine منتشر شده است.

هوش مصنوعی در مانوری آزمایشی، هواپیمای جنگی آمریکایی را کنترل کرد | راهنمای خرید رایگان

هوش مصنوعی در مانوری آزمایشی، هواپیمای جنگی آمریکایی را کنترل کرد | راهنمای خرید رایگان

در سال‌های اخیر، ارتش ایالات متحده‌ی آمریکا به‌شدت تلاش کرده است ازطریق پهپادها، ناوگان هوایی‌اش را تقویت کند؛ اما برای هدایت‌کردن هواپیماهایش، همچنان به اپراتورهای انسانی متکی است. بااین‌حال، به‌نظر می‌رسد ایالات متحده قصد دارد کم‌کم وابستگی خود را به اپراتورهای انسانی کاهش دهد. دکتر ویل راپر، معاون وزیر نیروی هوایی آمریکا، به‌تازگی در گفت‌و‌گو با مجله‌ی Popular Mechanics مدعی شده است که هوش مصنوعی اولین‌بار هواپیمای نظامی و دقیق‌تر سیستم نظامی آمریکا را کنترل کرده است.

براساس گفته‌های راپر، در آزمایش ارتش ایالات متحده، هوش مصنوعی در پروازی که۱۵ دسامبر ۲۰۲۰ (۲۵ آذر ۱۳۹۹) برفراز کالیفرنیا انجام شد، در نقش کمک‌خلبان برای هواپیمای جاسوسی لاکهید یو-۲ (Lockheed U-2)، ملقب به بانوی اژدها (Dragon Lady)، ظاهر شد. ARTUμ نسخه‌ای از هوش مصنوعی μZero است که برای بازی‌هایی نظیر شطرنج استفاده می‌شود. در حمله‌ی موشکی شبیه‌سازی‌شده به پایگاه نیروی هوایی بیل در کالیفرنیا، این هوش مصنوعی رادار را کاملا کنترل و تعیین کرد کِی باید روی ساقط‌کردن موشک‌ها و کِی روی حفاظت از پایگاه تمرکز کرد. اساسا همین موضوع باعث شد هوش مصنوعی رهبر عملیات دفاع از پایگاه نیروی هوایی بیل باشد.

درواقع، هوش مصنوعی به‌پرواز درنیامد؛ اما تعیین کرد اپراتور انسانی کِی باید پرواز کند. در مانور یادشده،‌ هیچ‌گاه از دستور هوش مصنوعی سرپیچی نشد. اعضای تیم U-2 FedLab یک ماه مشغول تعلیم‌دادن الگوریتم‌های μZero بودند تا این هوش مصنوعی بتواند به‌خوبی رادار را هدایت کند. بدین‌ترتیب، هوش مصنوعی توانست حین برقراری تعامل با خلبان جت‌ جنگنده، دشمنان را شناسایی کند و مراقب خطرهای احتمالی باشد. در این مانور، ارتباط بین نسخه‌ی اصلاح‌شده‌ی ARTUμ با دیگر زیرسیستم‌ها قطع شد تا خطرهای ناشی از تصمیمات اتخاذشده‌ی این هوش مصنوعی به‌حداقل برسد. 

گفتنی است قرار نیست هوش مصنوعی به‌زودی در میدان نبرد حاضر شود و وظایف جنگی را برعهده بگیرد، حتی به‌صورت آزمایشی. بر‌اساس گزارش‌های رسمی، پهپادهای جنگی آمریکایی که ازطریق هوش مصنوعی در نبردهای هوایی حضور پیدا کنند، تا جولای ۲۰۲۱ (تیر و مرداد ۱۴۰۰) قرار نیست به‌پرواز دربیایند. همچنین، محققان می‌گویند سیستم‌های جنگیِ این‌چنینی که با هوش مصنوعی کنترل می‌شوند، ممکن است با نبوغ انسانی فریب بخورند و فریب‌دادنشان کار سختی نیست. از مدتی پیش، وزارت دفاع ایالات متحده فرایند تدوین رهنمودهای اخلاقی هوش منصوعی را آغاز کرده است تا به کامپیوتر‌ها اجازه ندهد با تصمیم خودشان حمله‌ای را ترتیب دهند.

مقاله‌های مرتبط:

برای اثبات سودمندبودن هوش مصنوعی، لازم نیست کنترل کامل عملیات به‌دستش سپرده شود. دکتر ویل راپر می‌گوید هوش مصنوعی برای زمان‌هایی کاربرد دارد که خلبان جت جنگنده در وضعیت پیچیده دچار سردرگمی شده باشد. در این موقعیت، هوش مصنوعی می‌تواند کمک‌رسانی کند یا حتی کنترل برخی از سیستم‌ها را به‌دست بگیرد. اگر هوش مصنوعی بتواند به خلبان‌ها کمک کند در مأموریت روی اصلی‌ترین مسائل متمرکز باشند، نیروی هوای آمریکا می‌تواند در عملیات نظامی موفق‌تر باشد.

جلسه دادگاه توسعه‌دهنده اتریوم سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار می‌شود | راهنمای خرید رایگان

جلسه دادگاه توسعه‌دهنده اتریوم سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار می‌شود | راهنمای خرید رایگان

دولت ایالات متحده‌ی آمریکا ادعا می‌کند ویرجیل گریفیت، توسعه‌دهنده‌ی رمزارز اتریوم، به کره‌ی شمالی کمک کرده است تا این کشور بهتر بفهمد که چگونه می‌توان ازطریق ارزهای رمزنگاری‌شده، تحریم‌های اقتصادی وضع‌شده توسط آمریکا را دور زد. گریفیت که در اواخر سال ۲۰۱۹ به‌اتهام کمک به کره‌ی شمالی برای استفاده از رمزارز دستگیر شد ادعاهای آمریکا را رد می‌کند و سعی دارد پرونده‌‌ی در جریان را مختومه کند.

پی. کوین کستل، قاضی منطقه‌ی جنوبی نیویورک، مدتی پیش برخی احکام برپایه‌ی شماری از اتهامات صادر کرد؛ اما گفته می‌شود محاکمه‌ی کامل ویرجیل گریفیت فعلا برای سپتامبر ۲۰۲۱ (شهریور و مهر ۱۴۰۰) برنامه‌ریزی شده است.

بر اساس شکوائیه‌ای که دولت ایالات متحده تنظیم کرده، گریفیت در ماه آوریل گذشته (فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۹) با وجود رد شدن درخواستش از سوی آمریکا، به شهر پیونگ‌یانگ کره‌ی شمالی سفر کرده است تا در یک کنفرانس با محوریت فناوری بلاک‌چین سخنرانی کند. سخنرانی گریفیت در کنفرانس کره‌ی شمالی، نخستین پرونده‌ای به‌شمار می‌آید که در دادگاه آمریکا با محوریت رمزارز و تحریم‌ها علیه او به‌راه افتاد. 

در ماه اکتبر ۲۰۲۰ (مهر و آبان ۱۳۹۹) نمایندگان قانونی گریفیت دادخواستی را ثبت کردند تا ازطریق آن، اتهامات وارده به گریفیت را رد کنند. دادخواست موردبحث استدلال می‌کرد که اقدام ویرجیل گریفیت برای انتقال یک‌سری اطلاعات عمومی درباره‌ی فناوری بلاک‌چین به کره‌ی شمالی لزوما به‌معنی ارائه‌ی خدمات به این کشور نیست و ادعاهای دولت آمریکا نمی‌توانند هیچ چیزی را به‌طور کامل محرز کنند. هفته‌ی گذشته جلسه‌ی استماع پرونده در دادگاه برگزار و در جریان جلسه، حضور گریفیت در کنفرانس بلاک‌چین کره‌ی شمالی به موضوعی داغ برای بحث طرفین تبدیل شد.

قاضی کستل خواستار ارائه‌ی توضیحات بیشتر ازطرف وکلای دولت شد و پرسید که آیا دولت می‌خواهد استدلال کند که سخنان گریفیت در کنفرانس کره‌ی شمالی، حاوی جزئياتی فراتر از دانسته‌های دولت کره‌ی شمالی بوده است یا خیر. وکلای دولت گفتند که در پی مطرح کردن چنین ادعایی نیستند و به‌جای آن مدارکی منتشر خواهند کرد تا نشان دهند چگونه سخنرانی گریفیت و جلسه‌ی پرسش‌و‌پاسخِ بعد از آن، به افرادی که در کنفرانس حضور داشته‌اند، کمک کرده تا بفهمند نحوه‌ی عملکرد رمزارزها چگونه است.

یکی از وکلا می‌گوید گریفیت پیش‌تر به FBI گفته افرادی که در کنفرانس حضور داشته‌اند افرادی متخصص نبوده‌اند؛ به‌جز چند نفر. همچنین گریفیت به سخنان خود در مراسم اشاره کرده و گفته که دقیقا چه مباحثی را با حضار به‌بحث گذاشته است. 

در حال حاضر به‌طور کاملا دقیق مشخص نشده که گریفیت با چه اتهاماتی روبه‌رو است. شکوائیه‌ی دولت اشاره‌های متعددی به نقض قوانین تحریم دارد؛ اما وکلای گریفیت می‌خواهند به‌طور دقیق بدانند او به انجام چه کارهایی متهم شده است.

در جلسه‌ی دادگاه هفته‌ی گذشته، قاضی کستل فرمان رد شدن ادعاها علیه گریفیت را صادر نکرد. ازطرفی دولت درخواست کرده بود اجازه‌ی افشای هویت فردی صادر شود که شاهد نقض قوانین توسط ویرجیل گریفیت بوده است؛ اما قاضی کستل چنین اجازه‌ای را صادر نکرد. بیانیه‌ی دادستانی، ادعاهای اولیه مبنی‌بر افزایش اطلاعات کره‌ی شمالی درباره‌ی رمزارزها به‌لطف سخنان گریفیت را فعلا تأیید نمی‌کند و باید تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود.

مقاله‌ی مرتبط:

قاضی کستل از طرفین دادگاه درخواست کرد تا تاریخ ۲۵ ژانویه‌ی ۲۰۲۱ (۶ بهمن ۱۳۹۹)، یک‌سری پیش‌شرط برای رسیدن به توافق تعیین کنند. قاضی همچنین برخی از روزها را در ماه سپتامبر به‌عنوان روز احتمالی برگزاری جلسه‌ی دادگاه اعلام کرد.

از قرار معلوم وکلای گریفیت درخواست کرده‌اند فعلا شماری از محدودیت‌هایی که علیه او وضع شده، برداشته شود. یکی از وکلا می‌گوید محدودیت‌ها بسیار زیاد هستند و گریفیت نه به اینترنت دسترسی دارد و نه می‌تواند خانه را ترک کند. 

شاتر استوک، ۱۰ تصویر برتر خود از سال ۲۰۲۰ را معرفی کرد | راهنمای خرید رایگان

شاتر استوک، ۱۰ تصویر برتر خود از سال ۲۰۲۰ را معرفی کرد | راهنمای خرید رایگان

شاتر استوک، یکی از بزرگ‌ترین مراجع بزرگ دانلود عکس‌های با کیفیت در دنیا است. این سایت، گزینه‌ی بسیار مناسبی برای عکس، فوتیج، وکتور، ویدئو و موزیک است. شاتر استوک با داشتن بیش از ۳۰۰ میلیون عکس در آرشیو خود به کاربران امکان جست‌و‌جوی هر موضوعی را ارائه می‌کند.

تحریریه‌ی شاتر استوک به‌تازگی عکس‌های مستندی را معرفی کرده است؛ تصاویری که لحظات تاریخی و سرنوشت‌ساز سال ۲۰۲۰ را که سالی کاملا متفاوت از هر لحاظ بود، به تصویر کشیده‌اند. سال ۲۰۲۰ هم مانند بسیاری از سال‌ها، به‌طور معمول با نمایش فرش‌های قرمزی مانند اسکار آغاز شد و سپس به طرز چشم‌گیری به سمت همه‌گیری ویروس کووید۱۹ و اعتراضات سیاه‌پوستان کشیده شد و خوشبختانه با انتشار اخبار واکسن‌ها رو به پایان است. شاتر استوک هرساله تصاویر برتر سال را از نگاه خود منتشر می‌کند.

مقاله‌های مرتبط:

نگاهی به برندگان مسابقه بین‌المللی عکاسی منظره

شاتر استوک، مسیر سختی را برای این انتخاب، پیش روی خود دارد؛ زیرا باید پاسخگوی نیازهای تمام افراد باشد. تحریریه‌ی شاتر استوک، تلاش می‌کند تا حد امکان مخاطبان را با ارائه‌ی تصاویر برتری از خدمات درمانی، سرگرمی، اخبار، ورزش، مد و… راضی نگه دارد. بااین‌حال، سال ۲۰۲۰، از هر نظر سال مهم و خبرسازی بود. به همین دلیل این نشریه، انتخاب‌های این سال را نیز متفاوت انجام داده است.

اسکار جنجال‌برانگیزی که در آن یک فیلم کره‌ای، بسیاری از جوایز مهم را از آن خود کرد، شیوع ویروس کووید۱۹ که باعث از بین رفتن جان هزاران نفر در هر نقطه از دنیا شد، اعتراضاتی که به دلیل مرگ یک سیاه‌پوست، تحت عنوان «زندگی سیاهان اهمیت دارد» در آمریکا اتفاق افتاد، یک انتخابات جنجال‌برانگیز که تنها پس از چهارسال، باعث پایین کشیدن دونالد ترامپ از مسند قدرت شد و در نهایت کشف واکسن ویروس کرونا و امید دوباره‌ی مردم به زندگی، برخی از مهم‌ترین اتفاقات در سال پر از حادثه‌ی ۲۰۲۰ بود.

(برای دیدن تصاویر در اندازه‌ی اصلی، روی آن کلیک کنید)

  • عکاس: الکس براندون
  • خبرگزاری: Associated Press

در این تصویر، رئیس جمهور آمریکا، دونالد ترامپ به تصویر کشیده شده است. خواه او را دوست داشته باشید یا از او متنفر باشید، این سیاستمدار نقش مهمی بر پوشش خبری سیاسی ایفا کرده است.این تصویر استادانه، در محل سخنرانی‌های ترامپ قبل از انتخابات ۲۰۲۰ و در تریبونی در شهر کارسون نوادا به ثبت رسیده است.

یک تصویر عالی از نگاه این نشریه، لازم است که علاوه بر مرتبط بودن و جا گرفتن در دسته‌بندی مخصوص خود، از کیفیت فنی و موضوعی و علاوه بر آن از تأثیر احساسی برجسته‌ای نیز برخوردار باشد. این تصاویر باید باعث شود تا افرادی که به آن نگاه می‌کنند، درک بسیار زیادی از آن صحنه داشته باشند. اگر شخصی به هر دلیلی بتواند دلیل اینکه چرا تصور می‌کند یک تصویر عالی است را بیان کند، دیگر نمی‌توان هیچ بحث دیگری را پیرامون آن عکس انجام داد.

تحریریه‌ی شاتر استوک، برای ۱۰ تصویر برتر سال، نگاهی کلی به تمام تصاویر ثبت شده در طول سال داشت و در نهایت تصاویری را برگزید که از بسیاری جهات، قابل‌توجه بودند. می‌توان این‌گونه بیان کرد که تصاویر قابل‌توجه، تصاویری بی انتها هستند. تصاویری که احساس خاصی را در شما به وجود می‌آورند و به دلایل خاصی، نمی‌توانید نگاه کردن به آن‌ها را متوقف کنید.  ساختما‌ن‌هایی که در مینیاپولیس، در حال سوختن هستند، جشن گرفتن و شادمانی تیم بازیگری و کارگردانی فیلم انگل، احساساتی که بر چهره‌ی پرستاران حک شده است، پیام ساده اما پرمعنای «نمی‌توانم نفس بکشم» روی ماسک بسیاری از اعتراض کنندگان جنبش «زندگی سیاهان مهم است»، و فاصله‌گذاری‌های اجتماعی که سوغاتی اجباری و ضروری ویروس کووید۱۹ است، بخشی از داستان ما در سال ۲۰۲۰ بود.


  • عکاس: آلن جی شابن
  • نشریه‌: لس آنجلس تایمز (Los Angeles Times)

چند صد نفر از معترضان در اعتراضات «Black Lives Matter» در یک لحظه سکوت برای احترام به جورج فلوید در یک راهپیمایی اعتراضی مسالمت آمیز از ساحل منهتن به ساحل هرموسا زانو زده و مشت‌های خود را در هوا نگه داشتند. آن‌ها در همین حالت، از ساحل هرموسا Pier Plaza، بازگشتند.

«جان سیاه‌پوستان مهم است» یا «زندگی سیاهان مهم است»، یک جنبش اجتماعی بین‌المللی است که از جامعه‌ی سیاه‌پوستان آمریکا آغاز شد و برای مقابله با خشونت و نژادپرستی علیه سیاه‌پوستان فعالیت می‌کند. این جنبش به‌صورت منظم به سازماندهی اعتراضات مردمی به کشته شدن سیاه‌پوستان به دست نیروهای پلیس و نژادپرستی سازمان یافته در سیستم قضایی و پلیس می‌پردازد. در سال ۲۰۱۳ در پی تبرئه‌ی یک پلیس از قتل یک نوجوان سیاه‌پوست به نام تریوان مارتین، این نهضت با هشتگ #BlackLivesMatter در شبکه‌های اجتماعی فعالیت خود را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۴ با برگزاری تظاهرات گسترده خیابانی پس از کشته شدن دو سیاه‌پوست دیگر آمریکایی در سطح آمریکا معروف شد.

آلیشیا گارزا، پاتریس کالرز و اوپال تومتی که مبتکران استفاده از این هشتگ بودند، در طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، دامنه‌ی فعالیت‌های این جنبش را به بیش از ۳۰ شعبه‌ی محلی در سراسر آمریکا گسترش دادند. بااین‌حال، جنبش زندگی سیاه‌پوستان مهم است به‌صورت غیر متمرکز فعالیت می‌کند و هیچ‌گونه ساختار سلسله مراتب رسمی ندارد. در تابستان سال ۲۰۱۵، فعالان این جنبش نامزدان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را به‌صورت علنی به چالش کشیدند تا موضع خود را در مورد موضوعات مرتبط با این جنبش به وضوح مشخص کنند.

در سال ۲۰۲۰ میلادی در طی وقایع و اعتراضات پس از کشته‌شدن جورج فلوید به دست مأمور پلیس دِرِک کلویین در شهر مینیاپولیس ایالت مین‌سوتا، این جنبش اجتماعی در سر خط اخبار در سراسر جهان قرار گرفت. مرور داستان‌های سال ۲۰۲۰، به رویدادها و افرادی می پردازد که در خاطرات ما اثری برجای گذاشتند. سالی که با امیدواری آغاز شده بود، به یکی از سال‌های بدی تبدیل شد که به بسیاری از ما، مجموعه‌ای از فقدان را هدیه کرد. بااین‌حال، شاید مجموعه اتفاقاتی که در این سال رخ داد، به بشر قدرت قدردانی بیشتری ببخشد.


  • عکاس: خولیو کورتز
  • خبرگزاری: Associated Press

یک معترض در اعتراضات «زندگی سیاه‌پوستان مهم است»، پرچم ایالات متحده آمریکا را در کنار یک ساختمان در حال سوختن در مینیاپولیس، در اعتراضات به مرگ جورج فلوید زیر‌ورو گرفته است. جورج فلوید، مردی آفریقایی‌تبار و آمریکایی بود که در حین دستگیری پلیس در مینیاپولیس پس از آنکه یک افسر پلیس سفیدپوست بنام درک شووین زانویش را به مدت ۸ دقیقه و ۴۶ ثانیه روی گردن وی فشار داد، کشته شد. پس از آن، اعتراضات مربوط به برخورد پلیس با فلوید و سایر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به سرعت در سراسر ایالات متحده و جهان گسترش یافت.

ریشه‌های شکل‌گیری جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» به جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا، جنش قدرت سیاه‌پوستان، جنبش حقوق زنان سیاه‌پوست در دهه ۸۰ میلادی، جنبش پان‌آفریقا، جنبش ضد آپارتاید، هیپ‌هاپ، جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی و جنبش اشغال وال استریت بازمی‌گردد. بسیاری از رسانه‌ها به این جنبش لقب «جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا جدید» داده‌اند؛ اما بسیاری از اعضای این جنبش با این لقب موافق نیستند و آن را را متفاوت از نسل قبلی فعالات حقوق سیاه‌پوستان می‌دانند. برای مثال جنبش جدید به رسوم نسل قدیم از جمله دخالت کلیسا، احترام به حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) و سیاست احترام‌گذاری پایبند نیست.


  • عکاس: نوآه برگر
  • خبرگزاری: Associated Press

در ماه می گذشته، در کشور آمریکا، با نزدیک شدن تعطیلات آخر هفته و روز یادبود و پیش‌بینی هوای آفتابی کالیفرنیا، دولت‌های محلی تصمیم گرفته بودند تا راهنماهای فاصله‌ی اجتماعی را برای کمک به مردم خارج از منزل، در یک فاصله‌ی امن از یکدیگر اجرا کنند. روز یادبود، نام یکی از تعطیلات رسمی فدرال در ایالات متحده‌ی آمریکا است. این روز آخرین دوشنبه‌ی ماه مه است. این روز به یاد کسانی که جان خود را در نیروی ارتش ایالات متحده امریکا از دست داده‌اند، برگزار می‌شود.

درروز یادبود، پرچم‌های آمریکا در سراسر این کشور، تا نیمروز به حالت نیمه افراشته درمی آیند و بعد، برای باقی روز، به حال عادی بازمی‌گردند. این روز هم‌زمان با اولین روز آغاز تعطیلات تابستان است. پیش از این تاریخ، در اورنج کانتی کالیفرنیا، بعد از انتشار تصاویری که پارک‌ها را سرشار از جمعیت نشان می‌داد، سواحل تعطیل شده بودند. پس از آن، دایره‌های بزرگ و سفیدی در پارک‌های سانفرانسیسکو نقاشی شدند تا فاصله‌گذاری اجتماعی را تقویت کنند و ارتقا دهند. سانفرانسیسکو برای بازگشایی فضاهای عمومی، بخش‌های تفریحی ​​و پارک‌ها، دایره‌های بزرگی را روی چمن‌های پارک نقاشی کرد تا مردم بتوانند راحت بنشینند  استراحت کنند و از محیط پارک‌ها لذت ببرند.

«فاصله گذاری اجتماعی» اقدامی است که توسط مقامات بهداشت عمومی و برای برخی از اقدامات غیر دارویی مانند کنترل عفونت و برای متوقف کردن یا کاهش سرعت شیوع بیماری های بسیار مسری، انجام می‌شود. هدف از فاصله‌گذاری‌های اجتماعی، کاهش احتمال تماس بین افراد دارای عفونت و افراد سالم است تا انتقال بیماری، عوارض و در نهایت مرگ و میر به حداقل برسد. طبق یک گزارش که در هفته نامه‌ی پزشکی «لنست» منتشر شده است، در صورتی که افراد در مراکز شلوغ حداقل ۲ متر فاصله اجتماعی را از یکدیگر رعایت کنند، خطر ابتلای آن‌ها به بیماری کرونا به طرز چشمگیری کاهش خواهد یافت.

همچنین این تحقیقات نشان می‌دهد در صورتی که افراد یک متر از یکدیگر فاصله داشته باشند خطر ابتلا به کرونا تنها ۲.۶ درصد کاهش خواهد یافت اما رعایت فاصله ۲ متری می‌تواند باعث کاهش حداقل ۵۰ درصدی خطر ابتلا به این بیماری شود. در برخی کشورها رعایت فاصله یک متر تا یک و نیم متر توصیه شده است اما شواهد از تأثیر معنادار حفظ حداقل ۲ متر فاصله حکایت دارد. فاصله‌گذاری‌های اجتماعی در کنار استفاده از ماسک و سایر پروتکل‌های بهداشتی، از موارد مهمی است که به مردم کمک می‌کند تا روزهای شیوع ویروس کرونا را کمی آسان‌تر سپری کنند.


  • عکاس: فرانک آگوستاین
  • خبرگزاری: Associated Press

در روزهای اعتراضات سراسری به كشته شدن جورج فلوید توسط افسران پلیس در مینیاپولیس آمریكا، دختری هنگام تجمع در اعتراضات «Black Lives Matter» در میدان پارلمان لندن، ماسکی به‌صورت می‌زند. ماسکی که روی آن نوشته شده است: نمی‌توانم نفس بکشم.


  • عکاس: دیوید فیشر
  • نشریه: نامشخص

اگر به مجموعه‌ی ۱۰ عکس برتر نگاه کنید، موضوعات کووید۱۹ و زندگی سیاهان مهم است، تصاویر غالب در این مجموعه هستند. در این مجموعه عکس، بسیاری از افراد مشهور حضور ندارند. بااین‌حال، تصویری از تیلدا سوینتون در هفتادوهفتمین جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم ونیز، بسیار به چشم می‌آید. این جشنواره بعد از گذشت ۷ ماه از شیوع ویروس کرونا در سراسر جهان آغاز شده بود. فستیوال فیلم ونیز همچنین اولین رویداد مهم سینمایی جهان محسوب می‌شد که به‌صورت فیزیکی و طبق تدابیر بهداشتی شدید آغاز به کار کرده بود. تیلدا سوینتون در این جشنواره، جایزه‌ی یک شیر طلایی را برای یک عمر دستاورد هنری دریافت کرد. در نگاه اول، شاید به نظر برسد که تیلدا سوینتون یک طلای پروانه‌ای شکل هنری یا تندیس خود را در دست دارد؛ اما اینطور نیست. این پروانه‌ی زیبا نمادی از ماسکی است که او به‌صورت نمادین و برای ترویج فرهنگ ماسک زدن در روزهای شیوع کرونا استفاده کرده است. به همین دلیل این تصویر نیز در دسته‌بندی ویروس کووید۱۹ جای می‌گیرد.


  • عکاس: اتین لورن
  • نشریه: نامشخص

لس آنجلس داجرز، یک تیم حرفه‌ای بیسبال مستقر در شهر لس‌آنجلس است. طرفداران لس آنجلس داجرز در این تصویر، در محیطی که به شکل درایوین سینما‌ درآمده است، بازی تیم‌های محبوب خود را به نظاره نشسته‌اند. سینما‌های درایوین ذاتا با معیار‌های حفظ فاصله اجتماعی بنا شده‌اند، بنابراین بازگشایی آن‌ها در شرایط حاضر نه‌ تنها شدنی است، بلکه به‌شدت منطقی و معقول هم به نظر می‌رسد. در سینماهای فضای باز با اتومبیل که به سینماهای Drive-in شناخته می‌شوند، مردم می‌توانند در اتومبیل‌هایشان و با حفظ فاصله از دیگران، فیلم‌ها را زیر سقف آسمان و روی صفحه‌نمایش بزرگ تماشا کنند. 


  • عکاس: نینا وسترولت
  • نشریه: نامشخص

پزشکان، پرستاران و کادر درمان، بار سنگینی در خط مقدم مبارزه با کرونا بر دوش دارند و مردم جهان به روش‌های مختلف از آن‌ها قدردانی می‌کنند. در سراسر دنیا، پرستاران درگیر همه‌گیری جهانی کرونا هستند. این شغل به سلامت روانی و فیزیکی بسیاری از آن‌ها لطمه شدیدی وارد کرده است و تعداد زیادی هم به دلیل این بیماری جان خود را از دست داده‌اند. در این تصویر که در بیمارستان «Lenox Health Greenwich Village» نیویورک به ثبت رسیده‌ است، پزشکان و کادر درمان روبروی بیمارستان مشاهده می‌شوند. جایی که مردم در ساعت هفت بعد از ظهر برای تشکر از کارکنان پزشکی و کادر پزشکی در خط مقدم بیماری همه‌گیر کرونا، شروع به تشویق و کف زدن کرده بودند.


  • عکاس: دیوید فیشر
  • نشریه: نامشخص

فیلم کُره‌ای انگل، به کارگردانی بونگ جون هو، با دریافت چهار جایزه‌ی اصلی در مراسم اسکار ۲۰۲۰ درخشید. این فیلم هم‌زمان برنده‌ی اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان شد؛ موفقیتی که برای یک فیلم غیرهالیوودی بی‌سابقه است. شاید حتی تا یک سال قبل نیز، فکر کردن به اینکه یک فیلم غیرانگلیسی زبان، هم‌زمان جایزه‌ی بهترین فیلم اسکار را از آن خود کند، بی سابقه بود. فیلم Parasite با بودجه‌ی یازده میلیون دلاری ساخته شد و در سرتاسر جهان حدود ۱۳۷ میلیون دلار فروش داشته است. این فیلم در اندونزی تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم کره‌ای با پانصد هزار بیننده شده است.

از بازیگران آن می‌توان به سونگ کانگ هو، لی سون کیون، چو یئو جئونگ، چوی وو شیک و پارک سو دام اشاره کرد. این فیلم در بخش اصلی جشنواره اسکار ۲۰۲۰، سه جایزه‌ی بهترین فیلم کارگردان، بهترین فیلم خارجی و بهترین فیلم اصلی و در جشنواره کن ۲۰۱۹ نیز برنده نخل طلای جشنواره شد. بونگ جون هو، یکی از سرشناس‌ترین کارگردان‌های کره است. از فیلم‌های موفق او می‌توان به Memories of Murder محصول سال ۲۰۰۳، Mother محصول سال ۲۰۰۹ و Snowpiercer محصول سال ۲۰۱۳ اشاره کرد.


  • عکاس: ژوه کوئلو
  • نشریه: نامشخص

یک پیرزن در خانه‌ی سالمندان بنیاد Comendador Joaquim De Sa Couto در سانتا ماریا دا فیرای پرتغال، تحت آزمایش غربالگری COVID-19 قرار می‌گیرد. آزمایشی که امکان آن را فراهم می‌کند تا بین ۲۴ تا ۳۰ ساعت، نتیجه‌ی مبتلا بودن یا نبودن به کرونا را مشخص کند. انجام این آزمایش تحت نظر تیم‌هایی از مراکز بهداشتی سانتا ماریا دا فیرا و آروکا و بیمارستانی در گایا است؛ جایی که یکی از پنج ماشین از کل کشور وجود دارد. ماشین‌هایی که توانایی انجام حداکثر هزار آزمایش در روز را نیز دارند.

به‌کمک خورشید می‌توان از سطح سیاره‌های فراخورشیدی عکس‌برداری کرد | راهنمای خرید رایگان

به‌کمک خورشید می‌توان از سطح سیاره‌های فراخورشیدی عکس‌برداری کرد | راهنمای خرید رایگان

براساس نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین، گرانش می‌تواند منحنی فضا زمان را تغییر دهد؛ در‌نتیجه مسیر نور بر‌اثر برخورد با میدانی گرانشی تغییر می‌کند. دَه‌ها سال ستاره‌شناسان از این نظریه برای اجرای پروژه‌ی لنز گرانشی (GL) استفاده کردند. بر‌اساس این پروژه، می‌توان از‌طریق جرمی غول‌آسا به منبعی دوردست دست یافت.

دو فیزیک‌دان تئوری در پژوهشی جدید درباره‌ی استفاده از خورشید برای ایجاد لنز گرانشی خورشیدی (SGL) بحث کردند. این تلسکوپ قدرتمند می‌تواند نور را به‌گونه‌ای تقویت کند که امکان تصویربرداری مستقیم از سیاره‌های فراخورشیدی مجاور فراهم شود. بدین‌ترتیب، ستاره‌شناسان می‌توانند از قابلیت سکونت‌پذیری سیاره‌هایی مثل پروکسیما b قبل از ارسال فضاپیما مطمئن شوند.

نتایج پژوهش یادشده اخیرا آنلاین منتشر شده و قرار است در مجله‌ی Physical Review D نیز منتشر شود. محققان این مطالعه ویکتور توث، فیزیک‌دان تئوری و اسلاوا جی توریشف، فیزیک‌دان JPL ناسا هستند که پژوهشگر ارشد (PI) بررسی فاز دوم NIAC با عنوان «تصویربرداری چندپیکسلی مستقیم و طیف‌سنجی سیاره‌ی فراخورشیدی با مأموریت لنز گرانشی خورشیدی» را برعهده دارد.

لنز گرانشی علاوه‌بر‌اینکه زمینه‌ساز پژوهش‌های برجسته‌ای در حوزه‌ی اخترفیزیک است، امکان ثبت تصاویر چشمگیر از جهان را می‌تواند فراهم کند. این تصاویر  پدیده‌هایی مثل «حلقه‌های اینشتین» را دربر می‌گیرند. این حلقه‌ها به نور ناشی از اجرام دوردست گفته می‌شوند که بر‌اثر برخورد با میدان گرانشی بین جرم دوردست و ناظر به‌وجود می‌آیند.

بر‌اساس نوع تراز بین ناظر و منبع دوردست و لنزها، نور منبع می‌تواند به‌شکل کمان یا ضربدر یا شکلی دیگر ظاهر شود. از هر جرم بزرگ می‌توان به‌عنوان لنز گرانشی استفاده کرد؛ اما خورشید مناسب‌ترین موقعیت را برای نجوم GL دارد. برای شروع می‌توان از بزرگ‌ترین جرم منظومه‌ی شمسی به‌عنوان لنزی قدرتمند استفاده کرد. در درجه‌ی دوم، منطقه‌ی کانونی لنز در فاصله‌ی تقریبی ۵۵۰ واحد نجومی از خورشید شروع می‌شود که فاصله‌ای واقع‌گرا برای مأموریت آینده است. منطقه‌ی کانونی شیء بزرگ بعدی (مشتری) در فاصله‌ی بیش از ۲،۴۰۰ واحد نجومی آغاز می‌شود.

به‌طور‌خلاصه، ستاره‌شناسان می‌توانند ترازبندی مناسب با خورشید را برای ایجاد SGL تنظیم و از آن برای رصدهای نجومی مثل رصد سیاره‌های فراخورشیدی مجاور استفاده کنند. تصویربرداری مستقیم در بحث شناسایی سیاره‌های فراخورشیدی یکی از زمینه‌های امیدبخش به‌شمار می‌رود و می‌تواند بررسی‌های آینده‌ی سیاره‌های فراخورشیدی را متحول کند. ستاره‌شناسان با بررسی نوری که مستقیم از جوّ یا سطح سیاره ساطع می‌شود، می‌توانند به طیفی دسترسی پیدا کنند که عناصر تشکیل‌دهنده‌ی جوّ سیاره و حتی پوشش گیاهی آن را آشکار کند.

روش یاد‌شده کمی دشوار است؛ با‌این‌حال، ازآنجاکه تلسکوپ‌های فعلی از وضوح کافی برای تصویربرداری مستقیم از سیاره‌های کوچک‌تر یا سیاره‌های سنگی برخوردار نیستند، اغلب سیاره‌های عکس‌برداری‌شده از نوع غول‌های گازی با مدارهای طویل هستند. توریشف می‌گوید:

برای رصد و تصویربرداری مستقیم از سیاره‌ی فراخورشیدی باید به تلسکوپ‌های بسیار بزرگ دسترسی پیدا کنیم؛ بنابراین، اگر بخواهیم زمین خود را با وضوح یک پیکسل از فاصله‌ی صد سال نوری ببینیم، به تلسکوپی به قطر تقریبی نود کیلومتر نیاز خواهیم داشت. قطر تلسکوپ‌های زمینی آینده (تلسکوپ عظیم اروپا) و تلسکوپ‌های فضایی مثل تلسکوپ جیمز وب به‌ترتیب ۳۹ متر و ۶/۵ متر است. همچنین، قطر طرح‌های مفهومی آینده مثل LUVOIR و HabeX که قرار است جایگزینی برای این ماشین‌های بزرگنمایی باشند، به‌ترتیب ۱۶ و ۲۴ متر خواهند بود.

توریشف معتقد است براساس روند موجود، ساخت تلسکوپ‌های عظیم نودکیلومتری احتمالا در زمان حیات انسان کنونی یا حتی فرزندان و نوادگان او میسر نباشد؛ اما با SGL رصد سیاره‌های فراخورشیدی مجاوز (مثل پروکسیما b و c یا هفت سیاره‌ی سنگی در مدار TRAPPIST-1) در اواسط قرن میسر خواهند شد. توث و توریشف برای بررسی امکان‌پذیری SGL به پژوهش‌های قبلی مراجعه کردند که تعریفی از نظریه‌ی امواج برای SGL را توسعه داده بودند. درنهایت، تصاویر زمین با وضوح ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ پیکسل شبیه‌سازی کردند و آن را در وضعیت اضافه‌شدن نویز (چپ) و پس از بازسازی (راست) نشان دادند.

شبیه‌سازی عکاسی از سیاره‌ای فراخورشیدی با لنز خروشیدی

اگر از خورشید به‌عنوان تلسکوپ لنز گرانشی استفاده کنیم، می‌توانیم به چنین تصویری از سیاره‌ی پروکسیما قنطورس برسیم

تصویر بالا نتیجه‌ی تصویربرداری از زمین در فاصله‌ی مشابه پروکسیما قنطورس (۴/۲۴ سال نوری) با تلسکوپی در موقعیت ۶۵۰ واحد نجومی از خورشید و استفاده از خورشید به‌عنوان لنز است. با نگاهی دقیق‌تر به تصویر می‌توانید پوشش ابری و کنتراست بین توده‌های زمین (در اینجا ایالات متحده‌ و باجا کالیفرنیا و مکزیک) را ببینید. براساس تخمین‌های توث و توریشف، زمان نوردهی مناسب برای رسیدن به چنین جزئیاتی تقریبا یک سال است.

البته پژوهشگران مشکلات پروژه را نیز شناسایی کردند. برای مثال، فاصله‌ی نسبت به منطقه‌ی کانونی مهم‌ترین مسئله است که دقیقا در فاصله‌ی ۸۲/۲۸ میلیارد کیلومتری زمین قرار دارد. این فاصله چهار برابر فاصله‌ی بین زمین و کاوشگر وویجر ۱ است که رکورد دورترین فضاپیمای ساخت دست انسان را ثبت کرده (۱۵۰ واحد نجومی یا ۲۲/۴۴ میلیارد کیلومتر). افزون‌براین، لنزها ممکن است دچار مشکل انحراف و آستیگماتیسم شوند که به تصحیح نیاز دارند. درنهایت، درخشش شدید خورشید قطعا بر نور هر شیء دوردست دیگری غلبه خواهد کرد. توث بیان می‌کند:

رصدها زمان زیادی به‌طول خواهند انجامید؛ چراکه تلسکوپ با پیمایش صفحه‌ای یک‌کیلومتری در منطقه‌ی کانونی می‌تواند یک پیکسل را ببیند و برای هر پیکسل به جمع‌آوری داده‌های کافی و کاهش آثار نویز، به‌ویژه نویز تاج خورشیدی نیاز است. در طول تصویربرداری، حرکت تلسکوپ درمقایسه‌با تصویر باید دقیقا مشخص باشد و ممکن است سیاره‌ی هدف نیز حرکت کند و ظاهرش ازنظر درخشش (ابرها، پوشش گیاهی و…) تغییر کنند. بخشی از این مشکلات را می‌توان به‌عنوان نویز در نظر گرفت و بخشی دیگر با روش بازسازی تصویر هوشمند حل‌شدنی هستند.

خوشبختانه‌ توث و توریشف راه‌حل‌های بالقوه‌ای برای مشکلات مذکور پیشنهاد داده‌اند. برای مثال، در پژوهش مفهومی‌شان بر استفاده از تلسکوپی با آینه‌ی اصلی ۱ متری یا ۲ تا ۲/۵ متری تأکید می‌کنند. با ارسال فضاپیمای تصویربرداری کوچکی که بتواند وضوح را ترکیب کند، می‌توان به این هدف دست پیدا کرد.  برای حل مشکل مزاحمت خورشید، می‌توان به نوعی تاج‌نگار توسعه داد. خوشبختانه براساس تخمین طول کانونی خورشید، تاج‌نگاری به قطر یک متر کافی است. توسعه‌ی این ابزار مستلزم پیشرفت‌های آینده است.

به‌طورکلی، سه سیاره در محدوده‌ی سکونت‌پذیر TRAPPIST-1 قرار دارند که همه قابلیت اقیانوس‌های سطحی را دارند. برای پی‌بردن به ماهیت سیاره‌ها به داده‌های علمی ارزشمندی مثل داده‌های طیف‌سنجی نیاز داریم که آثار شیمیایی مرتبط با حیات را در جوّ سیاره‌ها آشکار کنند. در‌نتیجه در سال‌های آینده، می‌توان به تلسکوپ اختصاصی SGL را توسعه‌ داد که بتوان در‌کنار تلسکوپ‌های نسل آینده، از آن‌ها استفاده کرد. مأموریت‌های آینده تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) و تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومان را شامل می‌شود که بر‌اساس دستاوردهای تلسکوپ‌های کپلر و هابل، از‌جمله کشف هزاران سیاره‌ی فراخورشیدی در منظومه‌های مجاور توسعه یافته‌اند.

مقاله‌های مرتبط:

به‌طور مشابه، تلسکوپ‌های بزرگ زمینی با امکانات تطبیق‌یافته و تاج‌نگار، ازجمله تلسکوپ عظیم ESO‌ (ELT) و تلسکوپ عظیم ماژلان (GMT) امکان عکس‌برداری مستقیم از سیاره‌های سنگی کوچک‌تر را فراهم می‌کنند که در فاصله‌ی کمتری از سیاره‌ی خود قرار دارند. ستاره‌های کم‌نورتر نوع M یا کوتوله‌های سرخ، کاندیدهای مناسبی برای وجود سیاره‌های سکونت‌پذیر هستند. بی‌شک SGL در عصر جدید نجوم و اخترزیست‌شناسی برای رسیدن به اهدافی مثل کشف سیاره‌های فراخورشیدی و جست‌وجوی حیات فرازمینی ارزش بررسی را دارد. درپایان، توریشف می‌گوید:

در ۱۰ تا ۱۵ سال آینده، هزاران سیاره‌ی فراخورشیدی جدید را با استفاده از روش‌های غیرمستقیم (طیف‌سنجی گذرا، سرعت اولیه‌ی شعاعی، نجوم، میکرولنز و…) کشف خواهیم کرد. SGL در بررسی این سیاره‌ها به کمک ما خواهد آمد. همچنین، می‌توانیم فضاپیماهایی را به منطقه‌ی کانونی SGL ارسال کنیم تا هدفی ازپیش‌تعیین‌شده را بررسی کند.

طعنه مدیر روسکاسموس به اسپیس ایکس: می‌توانید در هوای منفی ۵۰ درجه موشک را بازیابی کنید؟ | راهنمای خرید رایگان

طعنه مدیر روسکاسموس به اسپیس ایکس: می‌توانید در هوای منفی ۵۰ درجه موشک را بازیابی کنید؟ | راهنمای خرید رایگان

روز جمعه، موشک سایوز از پایگاه فضایی وستوچنی در روسیه پرتاب شد و محموله‌ی خود شامل ۳۶ ماهواره‌ی وان‌وب را به فضا حمل کرد. هرچند جدیدترین مرکز فضایی روسیه در بخش خاور دور کشور واقع شده است، همچنان صدها کیلومتر با اقیانوس آرام فاصله دارد؛ بدین معنا که موشک‌های سایوز پرتاب‌شده از این پایگاه، مراحل خود را روی منطقه‌ی کم‌جمعیت یاقوتستان می‌اندازند.

در موشک سایوز، چهار بوستر به‌عنوان مرحله‌ی اول به‌کار می‌روند و تقریبا دو دقیقه پس از برخاست جدا می‌شوند. سپس، مرحله‌ی دوم در ادامه‌ی پرواز به سمت زمین سقوط می‌کند. هرچند منطقه‌ی یاقوتستان ازنظر جغرافیایی ناهموار و دارای جمعیت پراکنده است، دولت روسیه مناطقی مخصوص را برای سقوط مراحل سایوز ایجاد کرده و آن‌ها را از نواحی مسکونی دور نگاه داشته است. در پرتاب روز جمعه، مراحل سایوز به‌همین نحو ایمن به زمین بازگشت.

بااین‌حال، طبق تصاویر و ویدئو‌های منتشرشده از عملیات پرتاب اخیر در توییتر و فیسبوک، دیمیتری راگوزین، مدیر سازمان فضایی روسیه ظاهرا نمی‌تواند از طعنه‌زدن به اسپیس ایکس دست بردارد. راگوزین در پست فیسبوکی خود با اشاره به بوکا چیکا، محل ساخت‌وساز نمونه‌های آزمایشی موشک مریخی استارشیپ، پرسید آیا اسپیس ایکس قادر خواهد بود مانند متخصصان روس در شرایط سخت کار کند یا نه. راگوزین در فیسبوک نوشت:

اینجا نه بوکاچیکا بلکه یاقوتستان در فصل زمستان است. تیم حاضر در ناحیه‌ی سقوط مرحله‌ی دوم مأموریت وان‌وب، دو روز قبل از پرتاب دیروز در محل مستقر شد. دما منفی ۵۲ درجه است. در این فکرم آیا اسپیس ایکس لطیف می‌تواند در چنین شرایطی کار کند؟

همان‌طور که برخی کاربران در پاسخ به راگوزین نوشتند، نکته‌ی خنده‌دار این است که مهندسان اسپیس ایکس «لطیف» برای بازیابی مراحل موشک‌هایشان نیاز ندارند در هوای بیش از حد سرد کار کنند و بدین منظور موشکی هوشمندتر ساخته‌اند. اسپیس ایکس موشک فالکون ۹ را به‌نحوی طراحی کرده است که مرحله‌ی اول آن برای استفاده‌ی دوباره در آینده با اتکا به خود روی کشتی‌های بدون‌سرنشین فرود می‌آید و مرحله‌ی دوم نیز به درون جو بازمی‌گردد و در آن می‌سوزد.

مقاله‌های مرتبط:

علاوه‌براین، اسپیس ایکس در بوکاچیکا درحال تلاش برای ساخت موشکی کاملا چندبارمصرف است. این سامانه‌ی جدید از سوپرهوی به‌عنوان مرحله‌ی اول و استارشیپ به‌عنوان مرحله‌ی دوم تشکیل شده است و هردو قابلیت بازیابی و استفاده‌ی دوباره را دارند. همچنین هرچند دمای هوا در تگزاس جنوبی به‌ندرت به زیر صفر می‌رسد، در طول تابستان و زمانی‌که مهندسان شرکت شبانه‌روز درحال کار روی وظایفشان هستند، از ۳۷ درجه‌ی سانتی‌گراد فراتر می‌رود.

راگوزین سال بدی را پشت سر گذاشته و دلخوری او از اسپیس ایکس قابل درک است. همان‌طور که فالکون ۹ به جذب مشتریان پرتاب‌های تجاری و دورکردن آن‌ها از موشک روسی پروتون ادامه داده، کپسول کرو دراگون اسپیس ایکس نیز به وابستگی ناسا به فضاپیمای سایوز برای رساندن فضانوردان این سازمان به ایستگاه فضایی بین‌المللی پایان بخشیده است. البته راگوزین همواره تأثیر این تغییرات را انکار می‌کند. درهرصورت، به‌وضوح آشکار است که موفقیت اسپیس ایکس «لطیف»، مدیر سازمان فضایی روسیه را حسابی رنجانده است.

گونه جهش‌یافته ویروس کرونا در بریتانیا؛ تا چه حد باید نگران باشیم؟ | راهنمای خرید رایگان

گونه جهش‌یافته ویروس کرونا در بریتانیا؛ تا چه حد باید نگران باشیم؟ | راهنمای خرید رایگان

شیوع گونه‌ای واگیردارتر از ویروس کرونا در بریتانیا موجب افزایش نگرانی‌ها و آشفتگی در اروپا شده است. امروز دوشنبه، کشورهای اروپایی با اعمال ممنوعیت ورود مسافران از بریتانیا، لغو پروازها از این کشور و قطع مسیرهای تجاری، وضعیتی را تداعی کردند که یادآور نخستین روزهای هراس‌آور دنیاگیری در ابتدای امسال است.

پس از آنکه بوریس جانسون، نخست‌وزیر بریتانیا گفت واریانت جدید با نام B.1.1.7 تا ۷۰ درصد واگیردارتر از دیگر گونه‌ها است، نگرانی از جهش تازه‌ی ویروس کرونا افزایش یافت. همچنین به‌نقل از دولت این کشور، تکامل گونه‌ی جدید ممکن است موجب مقاومت ویروس در برابر واکسن‌های جدید شود. بااین‌حال، به‌گفته‌ی موگ سویک، متخصص بیماری‌های عفونی در دانشگاه سنت اندروز در اسکاتلند و مشاور علمی دولت بریتانیا، برآورد ۷۰ درصد از انتقال‌پذیری بیشتر صرفا برپایه‌ی مدلسازی بیان شده و هنوز در آزمون‌های آزمایشگاهی به اثبات نرسیده است. مقام‌های بریتانیا می‌گویند هیچ دلیلی وجود نداریم که باور کنیم گونه‌ی جدید موجب بیماری شدیدتر می‌شود. همچنین، سال‌ها (نه ‌ماه‌ها) طول می‌کشد تا ویروس به‌قدری تکامل یابد که واکسن‌های کنونی را ناتوان کند.

بااین‌اوصاف، آمارها زنگ خطر را در سرتاسر جهان به‌صدا درآورده است. فرانسه با تعلیق ۴۸ ساعته‌ی حمل‌ونقل کالا از مسیر کانال مانش، صدها راننده‌ی کامیون را در ماشین‌هایشان محبوس و جاده‌های منتهی به بنادر انگلیس را به محوطه‌های پارک خودرو تبدیل کرد. نزدیک به یک‌چهارم از تمام غذای مصرفی در بریتانیا در اتحادیه‌ی اروپا تولید می‌شود و محدودیت‌های اخیر، نگرانی درباره‌ی احتمال کمبود غذا را افزایش داده است.

استرالیا، بلژیک، بلغارستان، فرانسه، آلمان، ایرلند، ایتالیا و هلند همگی دست به اعمال محدودیت‌های سفر زده‌اند. یکشنبه شب، مسافران هوایی از بریتانیا به مقصد آلمان در فرودگاه‌ها بازداشت شدند. لهستان می‌گوید پروازها بین دو کشور را با شروع هفته از دوشنبه متوقف خواهد کرد. هنگ‌کنگ نیز امروز با بستن مرزهایش به‌روی مسافران از بریتانیا گفت پروازهای مسافری از این کشور از نیمه‌شب لغو خواهد شد. این محدودیت نخستین‌بار ساکنان هنگ‌کنگ نیز دربرخواهد گرفت. کانادا، هند، ایران و روسیه نیز محدودیت‌های جدید وضع کرده‌اند.

درهمین‌حال، دانشمندان به‌سختی درحال تلاش برای فهمیدن این مسئله هستند که آیا گونه‌ی جدید واقعا سرعتی بیشتر در انتقال از انسان به انسان دارد یا نه. آن‌ها همچنین از خود می‌پرسند که گونه‌ی جدید چگونه تا این حد سریع تکامل یافته است. B.1.1.7 به‌نحو کاملا بی‌سابقه به‌طور هم‌زمان ۱۷ جهش کسب کرده است. متخصصان اکنون به‌شدت مشغول تعیین مشخصات برخی از این جهش‌ها در آزمایشگاه هستند.

پژوهشگران به‌طور آنی و بسیار نزدیک‌تر از هر ویروس دیگر در تاریخ، بر تکامل ویروس کرونای جدید (SAR-CoV-2) نظارت کرده‌اند. تاکنون ویروس جهش‌های فراوانی را با نرخ تقریبی یک تا دو تغییر در ماه انباشته کرده است؛ بدین معنا که بسیاری از ژنوم‌های توالی‌یابی‌شده تا به امروز در نزدیک به ۲۰ نقطه با توالی‌های ژنوم اولیه در چین در ماه ژانویه تفاوت دارد. بااین‌حال، بسیاری از گونه‌ها با تغییرات کمتر نیز درحال گردش هستند.

نیک لومان، متخصص ژنومیک میکروبی در دانشگاه بیرمنگام می‌گوید «ازآنجا که نظارت بسیار سنگینی بر ژنوم‌ها داریم، می‌توانید تقریبا هر مرحله [از تکامل ویروس] را مشاهده کنید.» اما دانشمندان هرگز شاهد نبوده‌اند که ویروس بیش از چند جهش را به‌طور هم‌زمان کسب کند. آن‌ها تصور می‌کنند این امر درجریان عفونت بلندمدت تک‌بیماری اتفاق افتاده که به ویروس کرونای جدید امکان داده است دوره‌ای طولانی‌مدت از تکامل سریع را با رقابت گونه‌های متعدد برای برتری پشت سر بگذارد.

به‌گفته‌ی اندرو رامبو، زیست‌شناس تکاملی مولکولی در دانشگاه ادینبرو یک دلیل برای نگرانی این است که از بین ۱۷ جهش، ۸ مورد در ژنی است که پروتئین اسپایک را روی سطح ویروس تولید می‌کند و دو نمونه‌ از آن‌ها نگران‌کننده است. جهش اول به‌نام N501Y پیش‌تر نشان داده است که اتصال پروتئین به گیرنده‌ی آنزیم ۲ مبدل آنژیوتانسین یا نقطه‌ی ورود ویروس به سلول‌های بدن را تقویت می‌کند. جهش دیگر به‌نام 69-70del به ازدست‌رفتن دو آمینو اسید در پروتئین اسپایک منجر می‌شود و در ویروس‌هایی یافت شده است که پاسخ ایمنی را در بیماران مبتلا به نقص ایمنی ازبین می‌برد.

در کنفرانس مطبوعاتی روز شنبه، پاتریک والنس، مشاور ارشد علمی دولت بریتانیا گفت گونه‌ی B.1.1.7 که نخستین‌بار ۲۰ سپتامبر در ویروسی ایزوله‌شده ظاهر شد، مسئول عفونت نزدیک به ۲۶ درصد از موارد در میانه‌ی نوامبر است. او گفت «در هفته‌ی آغاز نهم دسامبر، این ارقام بسیار بالاتر بود. درنتیجه، عامل بیماری بیش از ۶۰ درصد از تمام موارد در لندن، گونه‌ی جدید است.» نخست‌وزیر بریتانیا نیز افزود که جهش‌های فراوان احتمالا انتقال‌پذیری ویروس را تا ۷۰ درصد افزایش داده است.

مقاله‌های مرتبط:

کریستین دروستن، ویروس‌شناس در دانشگاه شاریته در برلین ارقام یادشده را نتیجه‌گیری شتاب‌زده می‌داند. به‌گفته‌ی او هوز جزئیات بسیار زیادی را درباره‌ی سویه‌ی جدید نمی‌دانیم. به‌عنوان مثال، انتشار سریع B.1.1.7 ممکن است صرفا اتفاقی باشد. دانشمندان پیش‌تر نگران بودند که گونه‌ای از ویروس به‌نام B.1.177 که به‌سرعت از اسپانیا به سایر نقاط اروپا منتقل شد، ممکن است واگیردارتر باشد. اما امروز آن‌ها این‌گونه تصور نمی‌کنند. درواقع، این گونه به‌طور اتفاقی توسط مسافرانی که در تعطیلاتشان به اسپانیا سفر کردند، به سرتاسر اروپا منتقل شد. آنجلا راسموسن، ویروس‌شناس در دانشگاه جورج‌تاون می‌گوید ممکن است اتفاقی مشابه درباره‌ی B.1.1.7 درحال وقوع باشد. علاوه‌براین، دروستن اشاره می‌کند که در جهش تازه، یک ژن ویروسی دیگر به‌نام ORF8 حذف شده است. مطالعات پیشین نشان داده‌اند که ازبین‌رفتن این ژن می‌تواند توانایی ویروس در انتشار را کاهش دهد.

به‌گفته‌ی دانشمندان، B.1.1.7 احتمالا هم‌اکنون بسیار گسترش یافته است. پژوهشگران در هلند این گونه را در نمونه‌ای گرفته‌شده از یک بیمار در اوایل دسامبر پیدا کردند. شهروندان دیگر کشورها نیز ممکن است این گونه را داشته باشند. به‌گفته‌ی ویلیام هاناج، همه‌گیرشناس از مدرسه‌ی بهداشت عمومی هاروارد، فرایند تکاملی که به شکل‌گیری B.1.1.7 منجر شد، احتمالا در دیگر نقاط جهان نیز به‌وقوع می‌پیوندد. با آغاز واکسیناسیون گسترده، فشار تکاملی بر ویروس افزایش خواهد یافت و جهش‌ها شیوع بیشتری پیدا خواهد کرد. بااین‌حال، دانشمندان از نزدیک تکامل ویروس را ردیابی خواهند کرد تا جهش‌هایی را که ممکن است توان غلبه بر واکسن‌ها را به ویروس بدهند، شناسایی کنند.

خبر مثبت این است که فناوری به‌کاررفته در واکسن‌های فایزر و بایون‌تک و مدرنا، اصلاح محصول آن‌ها را در مقایسه واکسن‌های مرسوم بسیار راحت‌تر می‌کند. واکسن‌های جدید همچنین پاسخ ایمنی گسترده‌ای ایجاد می‌کنند؛ درنتیجه پیش از آنکه واکسن‌ها به تغییر احتیاج پیدا کنند، ویروس کرونا باید درطول سال‌ها جهش‌های فراوانی کند.